KIZ ARKADAS, bayan arkadas, arkadaslik, kiz msn adresleri

Geri git   KIZ ARKADAS, bayan arkadas, arkadaslik, kiz msn adresleri > GENEL > KIZ ARKADAŞ FORUMU > Chat


Ordunun ilçeleri sayısı Ordunun ilçeleri hangisi ordu ilçeleri dereleri Chat

KIZ ARKADAŞ BULMA SİTESİNE HOŞGELDİNİZ!

ÖNEMLİ UYARI

KIZ ARKADAŞ SİTESİ SEVİYELİ BİR ARKADAŞLIK SİTESİDİR. TÜRK AİLE VE AHLAK YAPISINA UYGUN OLMAYAN MESAJLAR YAZMAK, FOTOĞRAFLAR PAYLAŞMAK, SEKS VB. KONULAR İÇEREN BAŞLIKLAR AÇMAK, CEP TELEFONU PAYLAŞMAK YASAKTIR! TESPİT EDİLEN MESAJLAR VE ÜYELER TEK TEK SİLİNMEKTEDİR.



Cevapla
 
LinkBack Seçenekler Stil
  #1 (permalink)  
Alt 12-24-2010, 02:36 PM
Senior Member
 
Üyelik tarihi: Aug 2009
Yaş: 26
Mesajlar: 68.487
Exclamation Ordunun ilçeleri sayısı Ordunun ilçeleri hangisi ordu ilçeleri dereleri


kizarkadas.gen.tr - sohbet ve chat haberleri

Ordunun ilçeleri sayısı Ordunun ilçeleri hangisi ordu ilçeleri dereleri

ordunun ilçeleri hangileridir orduda bulunan ilçeler orduda kaç ilçe vardır ordunun ilçeleri neler ordunun dereleri aksa yukarıya aksa:)


Ordu ilinin ilçeleri: Akkuş | Aybastı | Çamaş | Çatalpınar | Çaybaşı | Fatsa | Gölköy | Gülyalı | Gürgentepe | İkizce | Kabadüz | Kabataş | Korgan | Kumru | Mesudiye | Perşembe | Ulubey | Ünye

Akkuş, Ordu ilinin bir ilçesidir. Yüzölçümü 636 km², 2000 yılı nüfus sayımına göre nüfusu 49.800′dür. Kuzeyinde Ünye ve Samsun, güneyinde Niksar ve Tokat ile çevrili bir alanda yeralmaktadır. Yüzölçümü gözönüne alındığında Ordu’nun en büyük ilçesidir. Akkuş topraklarında çağlar içinde Tibaren ve Kalip kavimlerinin yaşadığı, sonraki dönemlerde Pont Krallığının egemen olduğu bilinmektedir. Danişmendliler ve Hacıemiroğlu Beyliği’nin yönetiminde de kalan Akkuş, 15. yüzyılda Fatih Sultan Mehmet tarafından Osmanlı egemenliğine alınmıştır. 1954 yılına kadar Karakuş adıyla bilinen Akkuş İlçesi dönemin başbakanı Adnan Menderes tarafından Akkuş adının bu ilçeye daha uygun olacağını düşünerek değiştirilmesine karar vermiştir. İlçe Doğu Karadeniz’in dış kesimlerinde Canik sıradağları üzerinde Argan tepesi eteklerinde kurulmuştur. Ünye-Niksar karayolu üzerinde Ünye’ye 62 kilometre mesafede yer almaktadır. İlçenin denizden yüksekliği 1340 metredir. 40.79 derece Doğu boylamı, 39.01 Derece Kuzey enlemi koordinatlarında bulunmaktadır. İlçenin iki önemli akarsuyu Tifi ve Karakuş çaylarıdır. Tifi çayı, irili ufaklı derelerin birleşmesi ile oluşmuştur ve yeşilırmakla birleşmektedir. İklim yaylaların tipik karakteristikleri ile uyumludur. İlçe yılın 4-5 ayı karlar altındadır. Yılın kalan aylarında sis ve yağmur dönüşümlü olarak ilçenin iklim yapısını şekillendirmektedir. Yaz aylarında nadiren yüzünü gösteren güneşli günlerde ilçenin sık gürgen ve çam ormanlarından kaynaklanan temiz havasına ve tabiat güzelliklerinin seyrine doyum olmaz. Akkuş halkının başlıca geçim kaynağı tarım(fındık,kara lahana,mısır,mahlep vb), orman, hayvancılık, el sanatları ve ticaretdir. Halıcılık son yıllarda büyük gelişme göstermiştir. Yayla ve kış turizmi için çok uygun koşullara sahiptir. İlçe maküs kaderinin değişebilmesi için bu koşulları değerlendirebilecek yatırımcı ve girişimcileri beklemektedir.
Beldeleri: Akpınar o Çayıralan o Kızılelma o Salman o Seferli
Köyleri: Alanköy o Ambargürgen o Ceyhanlı o Çaldere o Çamlıca o Çavdar o Çökek o Çukurköy o Dağyolu o Damyeri o Düğencili o Esentepe o Gedikli o Gökçebayır o Gürgenliyatak o Haliluşağı o Karaçal o Kargı o Kemikgeriş o Ketendere o Koçcuvaz o Kurtboğaz o Kuşçulu o Külekçili o Meyvalı o Muratlı o Ormancık o Ortabölme o Şahin o Tuzakköy o Yeniköy o Yeşilgüneycik o Yeşilköy o Yolbaşı o Yukarıdüğencili

Aybastı Ordu İlinin kara (güney)tarafında kalan Bir İlçesidir. Halkının Önemli bir bölümünü Türkmen/Çepniler oluşturur. İsminin nereden geldiği kesin olarak bilinmemekle birlikte Göktürk/Oğuzlar için Ay, Güneş,Duman gibi kutsal kavramlardan geldiği ve aytutulmasından geldiği sanılmaktadır. İlçemizin adının Phacisane (Fatsa), Hapsamina (Hapsamana- Gölköy) Oinoie (Ünye) gibi aynı tür isimlerden ve bu isimlerle aynı devirlerde (Pontus krallığı Dönemi) verildiği muhtemeldir. Çünkü ilçemiz topraklarında bu devirlere ait yaşam izleri mevcuttur. Aybastı'nın verimli toprakları sağlıklı yaşama elverişli toprakları her devirde insan topluluklarının ilgisini çekmiştir. Yunan kaynaklarına göre Aybastı'yı da içine alan bölgede ilk egemen halk kütleleri Kalipler , Kolk, Kokonlar ve Tiberen'lerdir. (Ayrıca ilçemizde tarih öncesi devirlere ait mağara yapıtları da mevcuttur. Bu kavimler uzun bir süre Hitit , Pers, Met ve Pont devletlerine bağlı olarak yöremizde egemen olmuşlar ve demircilikle uğraşmışlardır. M.S. 70'li yıllarda bölge Peçenek ve Uz Türkleri'nin akımlarına uğramış ve işgal edilmiştir. Dillerini ve geleneklerini unutmayan bu Türk boyları daha sonra gelen Türk Boyları ile bütünleşmişlerdir. Roma İmparatorluğu'na bağlı unsurların Anadolu'yu ele geçirmeleri sonucu Aybastı Bölgesiyle beraber önce Sivas Dukalığı'na daha sonra da Trabzon Eyaleti'ne bağlanmıştır. Roma İmparatorluğu'nun ikiye bölünmesi sonucu MS. 395 Aybastı Doğu Roma İmparatorluğu'nun topraklarındadır. Ortaasya'dan kopup gelen Türk Boyları İran toprakları üzerinde kurdukları Büyük Selçuklu Devleti'yle Bizans İmparatorluğu'na komşu büyük bir imparatorluk kurarak Anadolu'ya akınlar düzenlediler. 1054'te Van Gölü civarına gelen Sultan Tuğrul Bey ordularını üç bölüme ayırarak bir kolunu Kafkas Dağları, Erzincan Yöresi ve Canik Ormanlarına yöneltti. Bu Türk akınlarını 1071'de Malazgirt Savaşı'nın kazanılmasıyla geriden gelen Türk kuvvetleri destek verdiler. Selçuklu Sultanı Alpaslan'ın komutanlarından Artuk Bey, Afşin, Kutalmış Oğlu Süleyman Şah gibi komutanlar yöremizi de içine geniş bir alanda fetih hareketlerine başladılar. Kutalmış oğlu Süleyman fethettiği toprakları kendilerine bağlayarak Anadolu Selçuklu Devletini kurdu. Bu sırada Süleyman Şahın dayısı Danışmend Taylı Beyin oğlu Gümüştekin Ahmet Gazi Orta Anadolu'da Sivas Amasya, Tokat ve Niksar yörelerini fethederek Anadolu Selçuklu Devleti'ne bağlı Danişmentli Beyliği'ni kurdu. Selçuklular'ın taht mücadelelerinden yararlanarak bağımsızlığını ilan etti. Selçuklular ile birlikte Haçlılar'a ve Anadolu Selçuklu Devleti'ne karşı çetin mücadeleler verdiler. Daha önce Sivas olan başkentlerini güvenlik nedeniyle Niksar'a taşıdılar. Ahmet Gazi'nin yerine geçen oğlu Melik Emir Gazi Beyliği'nin sınırlarını bilhassa sahile doğru genişletmek amacıyla Canik denilen bölgeye seferler düzenledi. İlk etapta doğuda Mesudiye, İskefsür ve Aybastı; Batı da ise Ünye, Fatsa Bölgeleri Danişmentliler'in eline geçti. (1115 - 1134) İlçemiz Canik diye bilinen yörenin Niksar'a göre ilk bölümlerindendir. Bu nedenle Türkler'in eline geçen ilk yerlerdendir. Daha sonraki yıllarda bazı yerlerin Bizans'a geçmesi üzerine Danışmentli Melik Muhammed yöreye bir sefer daha düzenleyerek daha etkin hakimiyet sağlamıştır. Danişmentli Hükümdarı Emir Nizamettin Yagıbasan Ünye üzerine bir sefer düzenleyerek (1157) Ünye'den itibaren Bafra'ya kadar tüm sahili ele geçirmiş, bir yıl sonra bu yerler antlaşma ile vergi karşılığı Bizans'a terk edilmiştir. Emir Muhammed'in ölümü üzerine başlayan taht kavgalarına As Devleti Sultanı Kılıçaslan Danişmentli Beyliği'ne son vererek topraklarına kattı.(1175) İlçemiz toprakları üzerinde Danişmentliler devrinde yapılan savaşlarda şehit düşmüş asker ve komutan mezarlarına rastlanmaktadır. İlçenin nüfusu 2000 genel nüfus sayımına göre 31.422. Bunun 14.346 ilçe merkezinde, 17.076 ise kasaba ve köylerde yaşamaktadır.2009 nüfus sayımında ise ilçe merkezindeki nüfus 17.000 dir. Orta Karadeniz Bölgesi'nde Canik Dağları'nın Kuzey yamacında kurulmuş olan ilçemiz, Fatsa'nın Güneyi'nde kıyıdan 52 km² içerdedir. Doğusu'nda Gölköy, Batısı'nda Korgan, Kuzeyi'nde Fatsa ve Güneyi'nde Reşadiye ilçeleri yer alır. İklim ve bitki örtüsü Orta Karadeniz iklimine benzer. yüksek kısımları ise kısmen İç Anadolu Bölgesi'nin iklimi hüküm sürer. Bitki örtüsü olarak Karadeniz bitki örtüsüne sahiptir. Tarıma elverişli alan 192 Km², Çayır, mera 116 Km² Bağ, bahçe 30 Km²'dir. Sıcaklık bakımından aylık ortalamalar incelendiği zaman en soğuk ay ortalama sıcaklığının 6 ile 7 derece arasında değiştiği görülür. En sıcak ay ortalaması ise 23 derecedir. Karadeniz Kıyılarındaki nem oranı fazla hissedilmez. Hava rüzgarlı olduğu zamanlarda soğuk daha fazla hissedilmektedir. Sıcaklık yazları 35 dereceye kadar yükselmektedir. Kışlar soğuk olur. Perşembe Yaylasında kar kalınlığı 1,5 metreye kadar çıkmaktadır. En yağışlı mevsim ilkbahardır. Halk geçimini en çok tarım ve hayvancılıkla sağlamaktadır.İlçede fındık, patates ve mısır yetiştirilmektedir.Fındık ürünü Aybastı ekonomisinin can damarını oluşturmaktadır.İlçede alabalık tesisleri vardık.Aybastı ilçesi hayvancılığın yoğun olarak yapıldığı ilçelerdendir. Yörede üretilen sütün değerlendirilmesine yönelik süt işletme tesisi bulunmaktadır. Aybastı patatesi çok rağbet gören ürünlerindendir.
Beldeleri: Alacalar o Çakırlı o Pelitözü
Köyleri: Beşdam o Hisarcık o Kayabaşı o Koyunculu o Safalık o Sarıyar o Toygar o Uzundere o Zaferimilli

Çamaş ve yöresi Ordu İlinin eski bir yerleşme bölgesidir. Çamaş yöresi tarihinin M.Ö 3.Yüzyıla kadar indiği bilinmektedir. Çamaş adının, 1485′lerden evvel Tımar Beyliği yaptığı bilinen Mehmet ÇAMAŞ Bey’in adından dolayı verildiğini tarih kitapları yazar. Danişmentli Beyliği sonrası dönemde, Osmanlı Devletinin idari teşkilatı kayıtlarında Ordu İlinin Perşembe, Ulubey Hapsamana, Aybastı bucakları arasında Çamaş Bolaman Nahiyesi adına rastlanmaktadır. Çamaş bu suretle Bolamanla birlikte 1881 yılına kadar “Çamaş Bolaman Nahiyesi” adıyla bir merkezden idare edilmiştir. 1930 yılında ise Çamaş ayrı bir bucak haline gelmiş ve Ordu Merkez İlçesine bağlanmıştır. 1944 yılında ise köyleriyle birlikte Fatsa ilçesine bağlanarak bucak olmuştur. Bugünkü Çamaş ilçesi sınırları içinde kalan bölgede, 1971 yılında Sarıyakup Belediyesi, 14 Şubat 1975 tarihinde Çamaş Belediyesi kurulmuştur. 17 Mart 1985 yılında her iki belediye “ÇAMAŞ BELEDİYESİ” adı altında birleştirilmiş, sonrasında 20 Mayıs 1990 tarih ve 20423 Sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 9 Mayıs 1990 tarih ve 3644 Sayılı Kanunla Çamaş İlçesi adıyla ilçe olmuştur. İlçenin arazi yapısı çok engebelidir. Yerleşim ise dağınıktır. Bu yüzden devlet hizmetlerinin götürülmesi anlamında büyük zorluklar çekilmektedir. 7 Köy ve 16 mahalleden oluşan ilçenin 2000 nüfus sayımına göre nüfusu 10.177 mahalle ve 3.610 köy olmak üzere toplam 13.787′dir. Denize uzaklığı 20 km olan Çamaş’ın sınırları doğu ve kuzeyi Fatsa İlçesi, batısı Çatalpınar İlçesi, güneyi Gürgentepe İlçesi ile çevrilidir. Ortalama rakım 600 metredir. İlçenin genel olarak yüzölçümü 81,180 Km²’dir. Çamaş’ın ekonomisi büyük oranda fındık tarımına bağlı olmakla birlikte, bölge halkının önemli bir kısmı yurt içi ve yurt dışı inşaat sektöründe çalışarak geçimini temin etmektedir. Tarıma dayalı ekonominin yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerden dolayı son yıllarda sanayileşmiş kentlere göç hızlanmış, nüfusta azalma eğilimi başgöstermiştir.
Köyleri: Budak o Edirli o Hisarbey o Sakargeriş o Saitler o Söken

Çatalpınar, Ordu ilinin bir ilçesidir. Fatsa’ya 20 kilometre, Ordu’ya 56 km uzaklıktadır. Geçim kaynakları tarım ve hayvancılıktır. Fındık yetiştirilir. Elmaköy köyünde acısuyu vardır. Birçok hastalığa faydalı olduğu bilinmektedir. İlçe gelişmemiş ancak gelişme yolunda çaba sarf etmektedir. İlçe nin mahalleleri incirli, kıran, Hasal, Terimli,Yenimahalle, Güneyce’ dir. Belediye başkanı muhasin eriş’tir. İlçenin sanayisi yoktur. Bölgenin tek geçim kaynağı olan fındık son senelerde fiyat etmeyince ilçenin gençleri inşaatta çalışmak zorunda kalır ve böylece dışarı göç hatta yurt dışı göç başlamıştır.ilçe son senelerde bir hayli göç vermiştir. Bunların bir çoğu ıstanbula yönlenmiştir. Ilçenin ilk adı çatak’tır. Bu isim 1900 yıllarda buradan geçen yolcuların konakladığı bir han bulunurdu aybastı ve fatsadan gelenler burda çatıştıkları için Çatak adını almıştır. O zamanlar küçük bir yerleşim yeri olan Çatak daha sonra belediye olunca ilçeyi bir çatal gibi arasına alan Bolaman ve Keş ırmaklarından esinlenerek Çatalpınar adını almıştır. İlçenin nüfusu 2000 genel nüfus sayımına göre 12000 Bunun 4000 ilçe merkezinde, 8000 ise kasaba ve köylerde yaşamaktadır.
Beldeleri: Göller
Köyleri: Akkaya o Elmaköy o Gündoğdu o Karahamza o Karahasan o Kayatepe o Keçili o Madenköy o Ortaköy o Sayacaktürk o Şirinköy

Çaybaşı, Ordu ilinin bir ilçesidir. İlçenin kuzey ve doğusunda Ünye, batısında İkizce, güneyinde Akkuş ilçe sınırları bulunur. Yüzölçümü 165km²’dir. Çaybaşı Ünye İlçesine bağlı bucak iken 1990 yılında Anavatan partisi Kamil Uzun’un belediye başkanlığı döneminde TBMM’nin aldığı bir kararla ilçe merkezi olmuştur. Merkezin yükseltisi 530 m olup, Karadeniz sahil yoluna uzaklığı 21 km’dir. Şehir merkezi Akçay ve Cüri ırmakları arasında yükselen arazi üzerinde, yani bu iki ırmağın su toplama havzalarını ayıran su bölümü çizgisi üzerinde kurulmuştur. İlçe orta Karadenizde yer aldığından Doğu Karadeniz dağları kadar sarp ve dik bir topoğrafyaya sahip değildir. Yörede güneye doğru yükselen arazide görünüşe yassı topoğrafya şekilleri hakimdir. Vadi tabanları Çaybaşı ilçe sınırlarında biraz daha genişlemiştir. 2002 yılında Hüsamettin Çelik önderliğinde Çaybaşı sosyal yardımlaşma ve dayanışma derneği kurulmuş, ilçeye ve gurbetteki Çaybaşı’lılara çeşitli imkânlar sağlanmıştır. Halen onursal başkanlığını yaptığı derneğin yeni başkanı Mustafa AYDOĞDU’dur. İlçe merkezinin nüfusu 2007 adrese dayalı genel nüfus sayımına göre 1990 yılında 6901 iken bu sayı 4803 , köy ve kasabalarının nüfusu 11925 iken 10305 kişidir. İlçenin toplam nüfusu 18826 iken bu gün gelinen nokta 15108′dir. Bu sonuçlara göre 1990 yılında ilçede kilometre kareye 114 kişi düşer iken bugün 91 kişi düşmektedir. Nüfusun cinsiyet yapısına baktığımızda erkekler ile kadınlar arasında miktar olarak belirgin farklar yoktur. Kadın sayısının yıl içinde erkeklere oranla düşük görüldüğü dönemler olmaktadır. Nüfus yaş guruplarına bakıldığında 0-19 yaş gurubu toplam yaş guruplarının %41′ini geçmektedir.İlçede bu durumdan anlaşıldığı üzere genç nüfus fazladır. 19 yaş gurubundan yukarı gruplara doğru nufusun azaldığı görülür. En az nüfus 65 yaş ve üzeri yaş grubunda görülür.
Beldeleri: İlküvez
Köyleri: Akbaba o Eğribel o Göksu o İçeribükü o Kapılı o Köklük

Fatsa, Ordu ilinin ve Karadeniz Bölgesi’nin ilçesidir. Konumu itibariyle, Samsun’un 110 km kuzeyindedir.Ordu ilçe merkezinin de 55 km kuzeyinde bulunmaktadır.Bölge ekonomisine yön veren şehirlerin başında gelir. Fındık üretiminin yaygın olması ile tanınan ilçe, bu özelliği ile Türkiye’nin dünyada en fazla organik üretim alanına sahip 30. ülke olmasına önemli derecede katkıda bulunmuştur. Fatsa coğrafi konumu nedeniyle tarih boyunca idari ve ticari bir merkez olmuştur. Özellikle ekonomisinin tarıma dayalı olması, bu özelliği kazandıran emellerden biridir. 2010 TÜİK verilerine göre ilçe nüfusu 65.384′dir. Tarihte Fanise, Phadsane, Pytane ve Facha olarak adlandırılan bölgelerde bulunmaktadır. Türkler tarafından kesin olarak 1380 yılında alınmıştır. Osmanlı İmparatorluğu döneminde, ilçedeki ticaretin hareketli olması, imparatorluğun ekonomi bakımından ilerleme kaydetmesini sağlamıştı. İpekyolu’nun ilçeye yakın olması, Fatsa’ya uzunca bir süre parasal bakımdan kazanç sağlamıştır. Fakat, coğrafi keşifler sonucunda, bu yolun fazla işlev görmemesi nedeniyle, ekonomik hareketlilikte duraklamalar meydana gelmiştir. Orta Karadeniz Bölgesi’nde yer alan Fatsa’nın, doğusunda Perşembe, batısında Ünye, güneyinde Korgan, Çamaş, Çatalpınar ve Kumru ilçeleri, kuzeyinde ise Karadeniz yer almaktadır. Şehrin yüzölçümü, 552 km2′dir. Coğrafi bakımdan dağlık ve engebeli bir bölgede yer almaktadır. Rakım 10 metreden 550 metreye kadar çıkmaktadır. Kuzeyinde denize paralel olarak uzanan Canik Dağları, sahile kadar kademeli bir şekilde alçalmaktadır. İlçenin iki önemli akarsuyu olan Bolaman ve Elekçi derelerinin sahile yakın civarlarında düz araziler bulunmaktadır. İlçenin 10 km. güneydoğusunda bulunan sefaköy köyünün sınırları içinde, Aybastı yolu üzerinde Gaga Gölü bulunmaktadır.
Beldeleri: Aslancami o Bolaman o Geyikçeli o Hatipli o Ilıca o İslamdağ o Kösebucağı o Yalıköy
Köyleri: Ahmetler o Arpalık o Aşağıardıç o Aşağıtepe o Aşağıyavaş o Bacanak o Bağlarca o Bahçeler o Başköy o Beyceli o Bozdağı o Bucaklı o Buhari o Bülbülköy o Büyükkoç o Çömlekli o Çöteli o Demirci o Dereyurt o Duayeri o Düğünlük o Eskiordu o Gölköy o Hıdırbeyli o Hoylu o İnönü o Kabakdağı o Kaleönü o Karataş o Kayaca o Kılavuzömer o Kılıçlı o Kulakköy o Küçükkoç o Mehmetakif o Meşebükü o Oluklu o Örencik o Salihli o Saraytepe o Sazcılar o Sefaköy o Sudere o Tahtabaş o Taşlıca o Tayalı o Tepecik o Yapraklı o Yassıbahçe o Yassıtaş o Yavaş o Yenidoğan o Yenikent o Yeniyurt o Yeşilköy o Yeşiltepe o Yukarıardıç o Yukarıbahçeler o Yukarıtepe o Yusuflu

Gölköy, Ordu ilinin bir ilçesidir. Gölköy Ordu ilinin 3. büyük ilçesi olup merkez nüfusu 16.410′dir (2009 tüik verileri). Yüzölçümü 349 km²’dir. İlçe merkezi Ordu-Sivas karayolu üzerine kurulmuştur ve Ordu merkeze uzaklığı 63 km’dir. İlçe sınırları içerisinde iki doğal göl vardır: Ulugöl ve Gök Gölü. Ulugöl, 30.000 m²’lik alanıyla Ordu İlinin en büyük doğal gölü özelliğini taşır. Ulugöl İlçeye 15 km mesafede bulunurken, Gök Gölü ilçe merkezinde yer almaktadır. İlçenin tarihi Ordu ili ve yöresinin tarihi ile birlikte incelenmelidir. Tarihte Hapsamana bugünki ismi ile Gölköy olarak geçen yerde tarih içerisinde çiftçilikle ve madencilikle uğraştığı belirlenen Tiberanlar, Kahilbler, Mossoinkler adı verilen kavimler yaşamışlardır. 1204 yılında TrabzonRum devletinin kurulması ile Rumların egemenliğine girmiştir. Türklerin boylar halinde bölgeye gelip yerleşmeleri Rum devletinin kurulmasından daha önceki tarihlere rastlamaktadır. Anadolu selçuklu devletinin İlhanlı devleti’nin egemenliğine girmesi ile Anadoluya gelen Türk boyları kendi beyliklerini kurmuşlardır. Bunlardan biride Mesudiye Milas beyi Hacı Emiroğlu Bayram beydir. Beyliğin hudutları Fidaverendi Hapsamana, Uluğbeğlü, Bayramlu, Milas ve Reşadiye ilçesinin bir bölümüdür. Trabzon Rum devleti tarihçisine göre bu beyliğin onbin civarında askeri vardır. Sanıldığı gibi Şıhman köyü hiçbir zaman belde ya da nahiye konumunda olmamıştır. Asıl yerleşim alanı olarak gerek Rumlar Gerekse Hacı Emiroğulları Bugünki kale köyü ile Çatak Köyü çevresini merkezi yerleşim alanı olarak kullanmışlardır. 1455 tarihli tahrir defterinde yöre ile ilgili birçok kayıt ve yer isimlerine rastlanmakla beraber Hapsamana kalesinin üst olarak kullanıldığı açıkça belirtilmektedir. Orta Karadeniz’de yer alır. Ordu, kuzeyinde Karadeniz, doğusunda Giresun, batısında Samsun, güneyinde Sivas ve Tokat illeri ile çevrilidir. Konumu 40-41 derece kuzey paralelleri, 37-38 derece doğu meridyenleri arasındadır. Orta ve Doğu Karadeniz bölümlerinde toprakları bulunan bir ildir. Yüzölçümü 5963 km² dir. Ordu`da tipik bir Karadeniz iklimi hakimdir. Kışlar serin, yazlar ılık geçer. Yılın hemen hemen bütün aylarında yağış vardır. Genelde ılıman bir iklim yapısına sahip olmakla, coğrafi yapısı itibarıyla, deniz ve kara olmak üzere iki farklı iklim karakteri gösterir. Kıyıya paralel bir duvar gibi uzanan dağlarla sahil arasında geçiş iklimi görülür. Ölçümlere göre, ensoğuk ay, ocak-şubat aylarıdır. Bu aylarda en düşük sıcaklık sıfırın altına inmekte, 6-7 derece dolaylarında gerçekleşmektedir. İç bölgelerde ensoğuk ay Ocaktır. Bu ayda en düşük sıcaklık -7 dereceye kadar inmektedir. Kıyı bölümünde en sıcak ay Temmuz, Ağustostur. Burada kıştan bahara bilhassa yaza geçiş yavaş bir şekilde meydana gelir. Sonbahar ılık olup kış ortasına kadar sürer. İç kısımlarda sıcaklık düşer. Ocak, Şubat ayları sıcaklıkları, kıyı şeridinde sıfırın altına düşmez. Yükseldikçe ısı azalır: Ulubey`de 1 -2 dereceye, Gölköy ve Mesudiye`de 4 dereceye, Aybastı ve çevresinde -8 dereceye kadar düşer. İlçenin nüfusu 2000 genel nüfus sayımına göre 66.491 idi ancak hızlı bir gerileme ile 2010 yılı başında yayınlanan tüik verilerine göre 38.344 gibi bir rakama inmiştir.Bunun 16.410′i ilçe merkezinde, geri kalanı ise kasaba ve köylerde yaşamaktadır.Ancak son yıllarda yaşanan göçlerle beraber nüfusta hızlı bir düşüş gözlenmekte ise de yakında açılacak olan üniversite kampüsü umuduyla şehirden köye gözle görülür bir geri dönüş yaşanmaktadır. Ekonomi büyük oranda fındık tarımına dayanmakta olduğundan kırılgandır. Bu durum halkın ekonomik düzeyini olumsuz etkilemiştir.Bunun sonucunda sürekli dış göç yaşanmaktadır. Fındığın yanında hayvancılıkta yapılmaktadır.
Beldeleri: Alanyurt o Aydoğan o Damarlı o Karahasan
Köyleri: Ahmetli o Akçalı o Bayıralan o Bulut o Cihadiye o Çatak o Çetilli o Emirler o Güzelyayla o Güzelyurt o Haruniye o Hürriyet o İçyaka o Kaleköy o Konak o Kozören o Özlü o Süleymaniye o Yuvapınar

Gülyalı, Ordu ilinin bir ilçesidir. Eski adı abulhayr’dır. 1987 yılında ilçe haline geldikten sonra Gülyalı adını almıştır. Ordu ilinden Giresun istikametinde 8 nci km. dedir. Deniz kenarı,yeşillikler içinde güzel bir ilçedir. Nüfusu 1997 yılında 9100, 2002 yılında yaklaşık 10600 kişidir.Halkın çoğunluğunu Türkmen/Çepniler oluşturur. Geçim kaynağı ağırlıklı olarak fındıkçılık ve balıkçılık olup yeni yeni süt ve besi hayvancılığı ile turizm yatırımları ön plana çıkmaktadır. Ordu ilinde mavi bayraklı plajlarına sahip nadir yerlerden biridir. İlçenin nüfusu 2007 genel nüfus sayımına göre 8.165 dir. Bunun 3.660 ı ilçe merkezinde, 4.505 i ise kasaba ve köylerde yaşamaktadır. Turnasuyu Köyü, 2009 sayımına göre nüfusu 2243 olup, Gülyalı ilçesinin en kalabalık köyüdür.
Köyleri: Ambarcılı o Ayrılık o Kestane o Mustafalı o Taşlıçay o Turnasuyu

Gürgentepe, Ordu ilinin bir ilçesidir. Türkiye’nin en büyük 16.dağında kurulmuştur. Türkmen/Alevi İnanç öndere Güvenç Abdal’ın yurdudur. Kırkpınar yağlı güreşlerinden sonra bilinen en eski güreşler gürgentepe hıdırellez şenlikleridir. Gürgentepe Ordu-Sivas karayolunun 48.km’si üzerinde bulunan 1275 rakımlı mevkiinin adıdır. Gürgentepe uzun yıllar küçük bir yerleşim yeri olarak kalmıştır. Gürgentepe'nin tarihi gelişimi,Ordu-Sivas karayolunun açılmasıyla yakından ilgilidir. Ağızlar Köyü’nden Ali Çavuş ve Akmescit Köyünden Hamdi Yılmaz, şehrin bugünkü bulunduğu yere birer han yapmışlardır. Ordu-Sivas güzergahında kurulmuş bulunan bu hanlar uzun yıllar konar-göçer ticaretçilerin dinlenme-konaklama ve alış-veriş merkezi olarak hizmet vermiştir. 1940 ve 1950′li yıllarda küçük değişikliklerle yeniden yapılan yol, motorlu araçların karayolu taşımacılığına açılmıştır. “Hanyanı” ismi ile kısa zamanda gelişmeye başlayan bu küçük yerleşim birimi, civar köylerin ilgisiyle giderek panayır ve pazar yeri özelliği kazanmıştır. Bununla birlikte Akmescit köyü muhtarı Hamdi Yılmaz’ın gayretleriyle Cuma günleri tertip edilen güreşlere katılan kalabalıkların ilgisi, aynı zamanda bugünkü Hıdırellez geleneğinin daha canlı bir şekilde kutlanmasını yaygınlaştırmıştır. Bunu plansız ve imarsız yapılaşma faaliyetleriyle, devletin asayişi sağlamak için Karakol açması takip etmiştir. Bütün bu gelişmeler, buranın (Hanyanı) geleceğini olumlu yönde etkilemiştir. Yerleşim yeri, Ağızlar ve Akmescit köylerinin birleşmesiyle 7 Ağustos 1955 tarihinde Gölköy ilçesine bağlı bir belediye teşkilatı kurulmasıyla “Gürgentepe” ismini almıştır. Yeryüzü şekilleri 1300 metreye yaklaşan ve dağlık bir alanda bulunan ilçe topraklarının büyük bir bölümü dik yamaçlardan meydana gelir. Bu arazi yapısı ulaşım ve makinalı tarım açısından problemlidir. kuzeyden itibaren başlayan yükseliş ilçe merkezlerinde doruk noktasına ulaşır. Batıdan çatalpınar ve güneybatısında kabataş ilçeleri ile ilçe sınırını meydana getiren Tazvara Çayı’nın derin vadisinden başlayarak devam eden dik yamaçlar birdenbire yükselir. Tepeköy Köyü, Okçabel Köyü ve Işıktepe Beldesi Bu Dik yamaçların zirvesindeki düzlükler üzerinde bulunurlar.Kuzeyden başlayarak devam eden yükselme özelliği , doğubatı-güney istikametlerine doğru yöneldiğinde ilçe merkezine göre alçalma dikkati çeker. Karadeniz ikliminin genel özellikleri ilçede her mevsim görülür. Kuzey rüzgarlarını getirdiği nem dolayısıyla bol miktarda yağış alır. Buna karşılık ilçenin büyük kısmı deniz iklimi ile kara ikliminin kesiştikleri nokta üzerinde bulunması kara ve deniz ikliminin etkilerinin birlikte yaşandığını gösterir. İlçenin nüfusu 2000 genel nüfus sayımına göre 43000. Bunun 18600 ilçe merkezinde,24400 i ise kasaba ve köylerde yaşamaktadır.
Beldeleri: Direkli o Eskiköy o Işıktepe
Köyleri: Alaseher o Bahtiyarlar o Dikenlice o Gülbelen o Gültepe o Hisarcıkpınarı o Şirinköy o Tepeköy o Tuzla

İkizce Ordu iline bağlı bir ilçedir. Önceden Ünye ilçesine bağlı olan İkizce, 1990′da ilçe oldu. İlçede halk geçimini tarım ve fındık üretimiyle sağlamaktadır. İlçenin nüfusu 2008 genel nüfus sayımına göre 5,000 NÜFUSA SAHİPTİR. Bunun ? ilçe merkezinde, ? ise kasaba ve köylerde yaşamaktadır. Bugün İkize olarak bilinen yerleşim yerinin soon zamanlarda yapılan arştırmalara göre ortaya çıkışı Trabzon İmparatorluğu dönemine rastlar. (1204-1461) İkizcenin Anadolu Selçuklu Beylikleri dönemminde merkezi Tokat Niksarda bulunan Taceddinoğulları beyliğinin eline geçtiği bilinir. İkizce’nin ismi 1957 yılına kadar Laleli olarak kullanılmıştır.Daha sonra bölge halkının girişimleri ile bu isim İkizce olarak değiştirilmiştir. Yöre isminin İkizce yapılmasının sebebi de ilçenin ortasından geçen derenin ilçeyi ikiye bölmesinden ötürü veya ilçenin girişinde iki ucu birleşen derenin ilçeyi ikiye bölmesi olarak kabul edilebilir. Laleli isminin geçmişini araştırdığımıda ise bölgede yaşayan yerlilerin burada Lalaoğulları adı altında bir beylik kurulduğu rivayet olunur. Lalelinin gelişimini Osmanlı Lale Devrinde tam anlamıyla gerçekleştiirildiği ışığında hareket edersek ismin geçmişine Lale Devrinde rastlanır. Zaten Osmanlı vezirlerinden Lala paşada bir sefer sırasında bu yörede konaklamıştır. Bugun kutsal olarak kabul gören ve yapılışı ve geçmişi hakkında fazla bilgi olmayan Eski Camii üzerinde de lale motiflerine rastlanır. Bölgede Türkler ile Rum ve Ermeniler 1920 yılana kadar birlikte yaşamışlarıdır. Dönemin şartları gereği tehcire zorlanmışlardır. Bölgede Keriş köprüsü olarak bilinen köprü 1896 yılında Rumlar tarafından yapılmıştır.
Beldeleri: Devecik o Kaynartaş o Şenbolluk o Yoğunoluk
Köyleri: Derebaşı o Dumantepe o Düzmeşe o Esentepe o Kervansaray o Kiraztepe o Özpınar

Kabadüz, 340 km² yüzölçümüne sahip bir ilçedir. İlçeye 2 belde, 12 köy ve 5 mahalle bağlıdır. Kabadüz, 1870′te nahiye olmuştur. 1987 yılında Belediye kurulmuştur. 1990 yılında ilçe olmuştur. İlçe ordunun 21 km güneyinde 600 rakımlı bir sırt üzerine kuruludur. Halkının önemli bir bölümünü Horasan Türkmenleri oluşturur.İlçeye bağlı yüksek yaylalar ve bu yaylalardaki meralar, otlaklar hayvancılığın gelişmesine katkıda bulunmaktadır. İlçede seracılık, ceviz çay ve kivi yetiştiriciliği de gelişmektedir. Çambaşı yaylasının Turizm Merkezi ilan edilmesiyle yörede yayla turizmi hızla gelişmektedir. İlçenin nüfusu 2009 adrese dayalı nüfus sayımına göre 8393′tür. Bunun 2927 ilçe merkezinde,5466 ise kasaba ve köylerde yaşamaktadır.
Beldeleri: Yokuşdibi
Köyleri: Akgüney o Derinçay o Dişkaya o Esenyurt o Gelinkaya o Gülpınar o Gümüşdere o Harami o Karakiraz o Kirazdere o Özlükent o Yeşilada

Kabataş İlçesinin bağlı bulunduğu Ordu bölgesi 1380′li yıllarda fethedilmiş ve Hacı Emiroğulları adında bir beylik kurulmuştur. Kabataş'ın eski adı Karay köyüdür. 1928 yılında Ordu iline bağlanarak Kabataş adını almıştır. Daha sonra Gölköy ilçesine 1959 yılında ise Aybastı ilçesine bağlanmıştır. 1971 yılında belediye teşkilatı kurularak kasaba halini almıştır. 20 Mayıs 1990 tarih ve 3644 sayılı kanunla İlçe kurulmuş olup 14 Ağustos 1991 tarihinde faaliyete başlamıştır. İlçenin iklim özellikleri Karadeniz ve Karasal iklim arasında bir geçiş teşkil eder. Her mevsim yağış alır. Kış ayları sahil bölgelerine göre daha sert geçer. Her mevsim yağışlı olması nedeniyle bitki örtüsünü çoğunlukla ormanlar oluşturmaktadır. Kabataş ilçesi Orta Karadeniz Bölgesinde Canik dağlarının kuzey yamacında ve kıyıdan 40 km içerdedir. Rakımı 530 metredir. Doğusunda Gölköy, Batısında Korgan, Kuzeyinde Çatalpınar, Güneyinde Aybastı ile çevrilidir. İklim olarak Karadeniz ve Karasal iklim arasında geçiş alanı teşkil eder. Başlıca Akarsuları Aybastı ve Armutludur. İlçenin nüfusu 2009 genel nüfus sayımına göre 6400dür.İstanbul’a göçler aşırı hız kazanmıştır.ardıç köyü en gelişmiş köyüdür. Ardıç Köy değildir ilçeye bağlı mahalledir.Köyleri Kuzköy ve Beylerli köyleridir. İlçe merkezi Ordu İline 72 km, Fatsa İlçesine 40 km uzaklıktadır. İlçe ekonomisi tarım, hayvancılık ve ticarete dayanmaktadır. Yörede en çok fındık, mısır ve patates üretilmektedir. İlçe’de hayvancılık ve arıcılık da son yıllarda gelişme göstermiştir. İlçenin turizmin gelişebileceği yaylalardır. Ayrıca 1992 yılında Erzincan depremi sonucunda Taşarası Mahallesinde ortaya çıkan şifalı su turistik açıdan önem arz etmektedir.
Beldeleri: Alankent
Köyleri: Beylerli o Kuzköy

Korgan, Ordu ilinin bir ilçesidir. Bölgenin ilk egemen halkı Halip (Kalip), Kolk ve Kokur'lardır. Kalip'ler ve Mitridat'lar en kuvvetli çağlarında demir madenleri ile ilgiliydiler. Korgan'da Tatarcık Köyü sınırları içersinde bulunan ve günümüzde yine maden ormanı adı ile anılan mıntıkada, yine Korgan'ın bazı yaylalarında özellikle Yalman civarında demir cüruflarına, işletilmiş maden yataklarının izlerinin bulunması, Kalip'lerin ve Mitridat'ların bu yerlerde M.Ö. 12. yüzyılda yaşadıklarını göstermektedir. M.Ö. 584-555 yılında Pers'lerin Korgan, bölgesinde yaşadıkları da bilinmektedir. Pers'ler devrinde I. Daryus'un (M.Ö. 522-485) bu toprakları idare edebilmek için satraplıklara ayırdığı ve dört adet birinci derecedeki satraplıktan biri olan "Pont Kapadokyası" Korgan topraklarını içine almış oluyordu. M.Ö. 331 tarihinde Pers Devleti tarih sahnesinden İskender'in orduları tarafından silindi. Pont ve Roma, hakimiyetleri döneminden sonra Danışmend Gazi'nin orduları Korgan topraklarına girmişler ve 1083 tarihinde buraları ele geçirmişlerdir. Anadolu'ya gelen Oğuz Boyları'ndan birçok topluluk, Korgan bölgesine yerleşmişlerdi. Ordu İli'nin yayla toprakları ile Korgan ve Kumru İlçe merkezlerini çevreleyen sahalar, tamamen Türkmen'ler tarafından yerleştirme sahaları yapılmış ve buralarda oturanlar da kısa zaman içinde Oğuz Boyları Oymakları arasında erimişlerdi. Esasında azınlıkta bulundukları için de, hiçbir güçleri kalmayarak ağırlıklarını kaybetmişlerdir. II. Kılıçarslan, zamanında Korgan ve çevresi Anadolu Selçukluları hakimiyetine girdi. (1178) Kösedağ Savaşı'ndan sonra (1243) Korgan topraklarının büyük bir bölümü Kadı Burhaneddin'in idaresine geçmiştir. İlçenin nüfusu 2009 genel nüfus sayımına göre 33.492′ tir. Bunun 13.018′ si ilçe merkezinde, 20.474′ i belde ve köylerde yaşamaktadır.
Beldeleri: Çiftlik
Köyleri: Aşağıkozpınar o Belalan o Beypınarı o Büyükakçakese o Çitlice o Durali o Karakışla o Koççığaz o Soğukpınar o Tatarcık o Tepeköy o Terzili o Yeniköy o Yeşilalan o Yeşildere o Yeşilyurt o Yukarıkozpınar

Kumru, Orta Karadeniz Bölgesi'nde, Ordu İline bağlı bir ilçe olan Kumru, doğusunda Korgan batısında Akkuş, kuzeyinde Fatsa, kuzeybatısında Ünye ve güneyinde Niksar ilçeleri ile çevrilidir. İlçenin nüfusu 2000 genel nüfus sayımına göre 44.307. Bunun ? ilçe merkezinde, ? ise kasaba ve köylerde yaşamaktadır.
Beldeleri: Fizme o Yukarıdamlalı
Köyleri: Ağcaalantürk o Akçadere o Avdullu o Balı o Ballık o Çatılı o Derbent o Divantürk o Duman o Ergentürk o Esence o Eskiçokdeğirmen o Gökçeli o Güneycik o Kadıncık o Karaağaç o Karacalar o Kayabaşı o Konaklı o Kovancılı o Küçükakçakese o Ortaca o Ortaçokdeğirmen o Şenyurt o Tekke o Yanlızdam o Yemişken o Yeniakçaalan o Yenidivan o Yeniergen

Mesudiye, Ordu ilinin bir ilçesidir.Yerli halkın önemli bir bölümünü Türkmen/Çepniler oluşturur. Ordu ilinin güneyinde yer alan, denize oldukça uzak, dağlık fakat hafif eğimli bir arazi üzerine kurulmuştur. İlçe merkezi Ordu’ya 120km. mesafededir.İlçenin geniş yüzölçümü çok sayıda köy ve yaylayla kaplıdır. İlçenin hemen içinden geçen Melet Irmağı Mesudiyelilere Meletli denmesine yol açar ki bunun sahilde oturan Ordululara verilen karşılığı Cenikli’dir.Özelllikle Keyfalan Yaylasının yayla turizmi açısından önemi her yıl artmakta, yazın bu yaylalara yüzlerce mesudiyeli geziler düzenlemekte ve konaklamaktadır.Ayrıca Yeşilce ve Topçam yaylaları da önemli turizm merkezleridir.Yesilce yaylasında doğal bütünlüğü bozmaması için yapılan evlerin (betonarme] olmasına izin verilmemektedir. Son olarak da [2006] yılı içerisinde bu yaylalara elektrik bağlantısı götürülmüştür. Mesudiye ordu ilinin bir ilçesi olmasına rağmen ilçede kış ayları oldukça soğuk ve uzun sürer, yağışlar genelde kar şeklinde olur yaz ayları ise kurak ve yağışsız geçer. İlçe merkezine 5 ay kar yağar. İlçenin köylerinde kış ilçe merkezine göre daha şiddetli geçer ilçenin köylerine 6-7 ay boyunca sürekli kar yağar. Yükseltinin en fazla olduğu aşut obası, çambaşı yaylası ve gönderiç tepesinde yaz aylarında erimeyen kar görülmektedir. Mesudiye çok eski bir tarihe sahip bir yerleşkedir. İlçe tarihi Hitit dönemine kadar uzanır. Pek çok kaya mezarı bulunmaktadır. 1040 lardan itibaren Türkmenlerin gelmeye başladığı Mesudiye önce Selçukluların daha sonra Fatih Sultan Mehmet zamanında Osmanlı topraklarına katılmış ve ilçenin Osmanlı kayıtlarına girmesi 1455 senesinde olmuştur. Bu tahrir kayıtlarına göre Mesudiye o dönemde yüzden fazla köye ve çok sayıda mezraya sahiptir. Osmanlı öncesi bölge Hititlerin, Kimmerlerin, Medlerin, Perslerin, Büyük İskenderin, Pontus Krallığı’nın, Roma İmparatorluğu’nun, Doğu Roma’nın, Danişmentlilerin, Trabzon Rum İmparatorluğu’nun, Anadolu Selçuklularının, İlhanlıların, Eretna Beyliği’nin, Kadı Burhanettin Devleti’nin ve Hacıemiroğlu Beyliği’nin egemenliğinde kalmıştır. Mesudiye yöresi Osmanlılar döneminde nahiye olarak Milas ismiyle anılmaktadır.2000 yılında yapılan son nüfus sayımına göre, ilçenin toplam nüfusu; 28.551 kişidir. Mesudiye merkezinin nüfusu 5.665 beldeler 8443,köylerin nüfusu da 14.443'dür. İlçe genel olarak göç veren bir bölgedir. İnsanlarının çoğunluğu büyük şehirlerde yaşamaktadırlar. Onun için kış aylarında nüfus yaklaşık 1500 kişi civarında olup bunun %80 kısmı memurlardan oluşmaktadır.
Beldeleri: Topçam o Üçyol o Yeşilce
Köyleri: Abdili o Alanköy o Arıcılar o Arıkmusa o Armutkolu o Arpaalan o Aşağıgökçe o Aşıklı o Balıklı o Bayırköy o Bayraklı o Beşbıyık o Beyağaç o Beyseki o Birebir o Celalköy o Çaltepe o Çardaklı o Çavdar o Çerçi o Çitliksarıca o Çukuralan o Darıcabaşı o Dayılı o Derebaşı o Doğançam o Dursunlu o Erikköy o Esatlı o Göçbeyi o Gülpınar o Güneyce o Güvenli o Güzelce o Güzle o Hamzalı o Herközü o Ilışar o Kaleköy o Karabayır o Karacaören o Kavaklıdere o Kışlacık o Konacık o Mahmudiye o Musalı o Pınarlı o Sarıca o Sarıyayla o Türkköyü o Yagmurlar o Yardere o Yavşan o Yeşilçit o Yeveli o Yukarıgökçe o Yuvalı

Perşembe, Ordu ilinin bir ilçesidir. Eski adı “Vona” olan ilçe, vona yarım adasında yer alır. Perşembe, uzun zaman Roma ve Bizans hakimiyetinde kalmıştır. 1461 yılında Fatih Sultan Mehmet’in Trabzon Rum Pontus imparatorluğunu ortadan kaldırmasından sonra Vona Osmanlı imparatorluğunun hakimiyetine girmiştir. 1945 yılında ise İlçe olmuştur. Ordu-Samsun devlet karayolu üzerinde Vona tabii liman koyunda kordon tepesi eteğinde kurulmuştur. Kuzeyinde Karadeniz, doğusunda Ordu, batısında Fatsa, güneyinde Ordu-Ulubey ve Fatsa İlçeleri ile sınırlıdır. İl Merkezine 13 km. uzaklıktadır. İlçenin nüfusu 2008 nüfus sayımına göre 10288′dir. Bunun ? ilçe merkezinde, ? ise kasaba ve köylerde yaşamaktadır. Perşembe sahili boyunca daha çok devlet karayolunun deniz kısmında bir çok yeme içme ve dinlenme mekanları bulunur. Perşembe,kumsalları ile ünlüdür. Çaka doğal plajı,bunların en tanınmışıdır. Bu plaj ileri düzeyde turistik hale getirilmesi için Perşembe Kaymakamlığı,Belediyesi ve İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü, Valiliğimizin öncülüğünde ve himayesinde ortaklaşa olarak çalışmalarını yürütmektedir. Perşembe,tam bir dinlenme ve tatil yeridir. Sakindir,havası hoştur. Gürültü ve görüntü kirliliğinden tümüyle uzaktır. Önümüzdeki birkaç yıl içinde Perşembe bir turizm cazibe merkezi olacaktır. Perşembeli bir büyük iş adamı,turizm yatırımları için,ciddi çalışmalar yapmaktadırlar.
Beldeleri: Kırlı o Medreseönü
Köyleri: Alınca o Anaç o Aziziye o Bekirli o Beyli o Boğazcık o Bolatlı o Çamarası o Çaytepe o Çerli o Doğanköy o Döngeldüzü o Efirli o Ekinciler o Gündoğdu o Hacılar o İmeçli o İstanbulboğazı o Kazancılı o Kovanlı o Kurtuluş o Kutluca o Kuyluca o Mersinköy o Neneli o Okçulu o Ortatepe o Ramazan o Sarayköy o Selimiye o Sırakovancı o Soğukpınar o Şenyurt o Tarlacık o Tepecik o Tepeköy o Yarlı o Yazlık o Yeniköy o Yeniöz o Yeşilköy o Yumrutaş

Ulubey, Ordu ilinin şirin ilçelerinden biridir. Nufusu 7000 olan ilçe köylerin ortasında yer aldığı için adına halk arasında “merkez” denilir Ordu’ya 21 km uzaklıkta olması nedeniyle birçok ekileşimi Ordu ile yapmaktadır. Bu orada oturanlara bir rahatlık getiriken ilçe merkezinin gelişmesi açısından pek elverişli bir durum yaratmaz. Almanya başta olmak üzere Avusturya, Hollanda, Fransa vb. Avrupa ülkelerine ve İstanbul’a, Bursa’ya, Adapazarı’na büyük göçler vermiştir. Öyleki kış mevsiminde ilçe ve köyler adeta terk edilmiş gibi hissedilir. Yazları ise alabildiğine hareketli ve alabildiğine canlıdır. Salı günleri kurulan pazarı öğlesine öne çıkmıştır ki halk arasında ilçe yerine “salıya gitmek, salıdan gelmek, salıda görüşmek “vb. deyimler kullanılır.Oto Bazarıyla Meşhurdur.Katip Köksal (Artiz Amca),Ulubey’in ününe ün katmıştır. Ulubey toprakları, Oğuz boylarının Anadolu'ya göç etmeye başladıkları X1 ve X11,y.y. kadar boştu. 1071 Malazgirt zaferinden sonra Türk boylarına mensup aşiretler ve oymaklar tarafından yerleşim yeri oldu. Emir danişmente, büyük Selçuklu devletlerindeki "İkta" geleneğine uygun olarak Ulubey çevresindeki topraklar verildi. X1V.y.y.ortalarında XV.y.y. başlarına kadar Mesudiye merkezli kurulan Hacı Emiroğulları beyliğine katıldı. Osmanlı sultanlarından Yıldırım Beyazıd'ın Karadeniz bölgesinde bulunan beylikleri idaresi altına almasından sonra, Mehmet Çelebi'nin "Anadolu birliğini kurma" teşebbüsleri sonucunda Ulubey'den Mesudiye'ye kadar uzanan iç bölgelerde Osmanlı topraklarına katılmış oldu. Fatih Sultan Mehmet Han'ın 1455 yılında Ulubey topraklarını tımar olarak dağıtması sonucunda bir Türkmen beyinin adını alarak Sevdeşlü namı diğer Uluğbey'lü nahiyesi oldu. 1547 yılında Ulubey nahiyesi adını aldı.1958 yılına kadar nahiye olarak kaldı. ve 1 nisan 1958 günü ilçe oldu. 1958 martında ilk belediye teşkilatı kuruldu ve 23 Şubat 1958 günü ilk belediye seçimi yapıldı.Halen Ulubey ilçesine bağlı 35 köy ve 6 mahalle olmak üzere ceman 41 adet yerleşim birimi bulunmaktadır. Ordu-Sivas karayolu üzerinde ve Canik Dağları yamacında kurulmuş olan Ulubey ilçesi 256 km2 lik idari sınıra sahiptir. 586 m. Yükseklikte yer alan ilçe kuzey batıda Perşembe, batıda Gürgentepe, güneyde Mesudiye,Güney batıda Gölköy,Güney doğuda Kabadüz ilçeleriyle komşudur. Dağlık bir yapıya sahip olan ilçede Karadeniz ikliminin bir uzantısı olan ve her mevsim yağışlı olmakla beraber yağışların kış mevsiminde kar, yaz mevsiminde ise yağmur şeklinde düştüğü bir iklim görülmektedir.
Köyleri: Akoluk o Akpınar o Aydınlar o Başçardak o Belenyurt o Cevizlik o Çağlayan o Çubuklu o Doğlu o Durakköy o Elmaçukuru o Eymür o Fındıklı o Güvenköy o Güvenyurt o Güzelyurt o Hocaoğlu o Kadıncık o Kalıcak o Kardeşler o Kıranyağmur o Kirazlık o Koşaca o Kumanlar o Kumrulu o Ohtamış o Oyumgürgen o Örenköy o Refahiye o Şahinkaya o Şekeroluk o Şeyhler o Uzunmahmut o Yenisayaca o Yukarıkızılen

Ünye, Doğu Karadeniz Bölgesi’nin en gelişmiş ilçelerindendir, Ordu(il) iline bağlı bir ilçedir. Doğusunda Fatsa, batısında Terme, güneyinde Kumru,ilçeleriyle komşudur. Kuzey sınırını Karadeniz çizer. Ünye sahil şeridinde Fatsa ve Terme ilçelerine, içerde Akkuş, İkizce ve Çaybaşı ilçeleriyle komşudur.1970 yılındanbu güne il olmayı bekliyor. Ama gönlümüzde ap ayrı bir güzellik iklimidir ÜNYE.Coğrafi konum olarak ordu merkez ilçeye 63 km samsun merkez ilçeye 90 km mesafededir.Nazif kadınları, erkeklerin celallendiğinde erkan-ı orduları yıktığı nurdan güllerin açtığı bir hamdü senadır ÜNYE.Mehmetciklerin nigarı,aşkın ve sevdanın kale burcudur,ebrar insanların yurdu erişilmezdir ÜNYE… İlçede tipik bir Karadeniz iklimi gözükmektedir. İlçe ekonomisi temel olarak tarıma dayanmaktadır. Gerçekten özellikle fındık tarımı ilçe ekonomisinin can damarını oluşturmaktadır. Gerek fındık tarımı ile uğraşan aileler, gerek fındık ticareti ile uğraşan ticarethaneler ve gerekse de fındık kırma tesisleri ekonominin can damarını oluşturmaktadır. İlçe yerleşkesinin büyük kısmını fındık bahçeleri kaplamaktadır. Fındık dışındaki ürünler ekonomik hayatta büyük bir yer kaplamayan, ailelerin genelde kendi ihtiyaçları için yetiştirdikleri ya da köylülerin pazarda sattıkları ürünlerdir. Ünye hurması, mısır, pancar diye bilinen kara lahana da yetiştirilmekte, son yıllarda iklimin elverişliliği nedeniyle kivi üretimi artmaktadır. Yapılan araştırmalar Ünye ve çevresinin Anadolu'daki en eski yerleşim yerleri arasinda oldugunu göstermiştir. Ünye çevresinin prehistorik dönemi ile ilgili olarak en geniş çapli araştirma, kendisi ve Ünyeli olan Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih Cografya Fakültesi Arkeoloji Bilim Dali Profesörlerinden rahmetli Kılıç Kökten tarafindan yapilmiştir. İlçenin nüfusu 2007 adrese dayalı genel nüfus sayımına göre 112,298 kişidir. Bunun 72,867 ilçe merkezinde, 39,431 ise kasaba ve köylerde yaşamaktadır. Köy sayısı yaklaşık olarak 150 civarındadır.
Beldeleri: Erenyurt o Fatih o Hanyanı o İnkur o Pelitliyatak o Tekkiraz o Yenikent o Yeşilkent
Köyleri: Ağudere o Ataköy o Aydıntepe o Başköy o Beylerce o Cevizdere o Çakmak o Çatak o Çatalpınar o Çataltepe o Çınarcık o Çiğdemköy o Denizbükü o Dereköy o Dizdar o Düzçiftlik o Düzköy o Düzsaylan o Elmalık o Esenkale o Eskikızılcakese o Göbü o Gölcüğez o Günpınarı o Güzelkale o Güzelyalı o Hızarbaşıgünlük o Hızarbaşıkumarlı o Kadılar o Kaledibi o Kaleköy o Keşköy o Killik o Kocuklu o Koruklu o Kuşculu o Kuşdoğan o Nadırlı o Nurettinköy o Ortaköy o Sahilköy o Saraycık o Sarıhalil o Saylan o Sofutepesi o Şenyurt o Taflancık o Taşça o Tepeköy o Uğurlu o Üçpınar o Yavı o Yaycı o Yaylalı o Yazkonağı o Yenikızılcakese o Yeniköy o Yeşilada o Yiğitler o Yüceler



tarih: 12-24-2010 03:24 PM
Alıntı ile Cevapla
Cevapla

Seçenekler
Stil

Yetkileriniz
Sizin Yeni Konu Acma Yetkiniz var yok
You may not post replies
You may not post attachments
You may not edit your posts

BB code is Açık
Smileler Açık
[IMG] Kodları Açık
HTML-KodlarıKapalı
Trackbacks are Açık
Pingbacks are Açık
Refbacks are Açık

Gitmek istediğiniz klasörü seçiniz


Şu Anki Saat: 04:07 PM


Powered by vBulletin® Version 3.9.0
Copyright ©2000 - 2008, Jelsoft Enterprises Ltd.

Kız Arkadaş kız arkadaş, bedava kız arkadaş, kız arkadaş ara


kız arkadaş , bayan arkadaş , at yarışı , at yarışı sonuçları

kizarkadas.gen.tr seviyeli bir arkadaşlık sitesidir. Site içeriği site üyeleri tarafından oluşturulmaktadır. Sitedeki paylaşımlar üyelerin sorumluluğundadır. Site yöneticileri uygunsuz içerikleri tesbit ettiği takdirde o içeriği yayından kaldırmaktadır. Herhangi bir şikayet, istek ya da önerileriniz için bu linkteki foruma mesaj yazınız.

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77