KIZ ARKADAS, bayan arkadas, arkadaslik, kiz msn adresleri

Geri git   KIZ ARKADAS, bayan arkadas, arkadaslik, kiz msn adresleri > GENEL > KIZ ARKADAŞ FORUMU > Chat


Balıkesirin İlçeleri Chat

KIZ ARKADAŞ BULMA SİTESİNE HOŞGELDİNİZ!

ÖNEMLİ UYARI

KIZ ARKADAŞ SİTESİ SEVİYELİ BİR ARKADAŞLIK SİTESİDİR. TÜRK AİLE VE AHLAK YAPISINA UYGUN OLMAYAN MESAJLAR YAZMAK, FOTOĞRAFLAR PAYLAŞMAK, SEKS VB. KONULAR İÇEREN BAŞLIKLAR AÇMAK, CEP TELEFONU PAYLAŞMAK YASAKTIR! TESPİT EDİLEN MESAJLAR VE ÜYELER TEK TEK SİLİNMEKTEDİR.



Cevapla
 
LinkBack Seçenekler Stil
  #1 (permalink)  
Alt 06-15-2012, 08:11 PM
Senior Member
 
Üyelik tarihi: Aug 2009
Yaş: 26
Mesajlar: 68.487
Exclamation Balıkesirin İlçeleri


kizarkadas.gen.tr - sohbet ve chat haberleri

Balıkesirin İlçeleri

Balıkesir ilinin ilçeleri şunlardır; Ayvalık, Balya, Bandırma, Bigadiç, Burhaniye, Dursunbey, Erdek, Edremit, Gömeç, Gönen, Havran, İvrindi, Kesput, Manyas, Marmara, Savaştepe, Sındırgı ve Susurluk’tur.

Ayvalık (Osmanlıca: ??????, Antik Yunanca: ????????, Yunanca: ?????? ya da ????????) Türkiye Cumhuriyeti’nin Marmara Bölgesi’ne bağlı Balıkesir ili’nin Ege Bölgesi’nde kalan bir ilçesi. Balıkesir ili’nin en batısında, Ege Denizi kıyısında bulunan ilçe, Türkiye’nin en önemli turizm merkezlerinden biridir. Ayvalık kış mevsimlerinde büyük bir kasaba nüfusuna sahip olmakla birlikte, yaz mevsimlerinde turizmin de etkisiyle nüfus bazı küçük illerin nüfusunu aşar. Tarihte çeşitli uygarlıklara ev sahipliği yapmış olan ilçe, çeşitli açılardan Türkiye’nin önemli ilçelerinden biridir. Antikçağ’da, Ayvalık Adaları’na Hekatonisa ismi veriliyordu. Bu isim, adaların en büyüğü Nesos (Moshonisi, Cunda veya Alibey Adası) aynı isimle söylenen Nesos ya da Nasos antik kentinin baş tanrısı olan Hekatos olarak da anılan Apollon’dan gelmekteydi. Apollon Adaları’nda Nesos dışında Chalkis, Pordoselene ve Kydonia antik yerleşmeleri vardı. Antik kaynaklar Chalkis, Pordoselene ve Nasos’tan çok söz etmelerine karşılık, Kydonia hakkında yazan sadece yazları akan ünlü bir sıcak su kaynağına sahip olduğunu bildiren Plinius olmuştur. Bu dört antik kentten Chalkis ve Pordoselene yok olmuşlar, ancak Kydonia ve Nesos, sırasıyla Ayvalık ve Cunda (Alibey) olarak günümüze ulaşmışlardır. Ayvalık, Türkiye’nin Balıkesir ili’nin Ege Bölgesi’nde kalan bir ilçesi olup Midilli adası’nın tam karşısında kurulmuştur. Çam ormanları ve Zeytin bakımından zengin olan ilçe Ege Denizi kıyısında olup Ayvalık Adaları adı verilen takımadalara sahiptir. Ayvalık’ın kuzeydoğusunda Gömeç, güneyinde İzmir ili’ne bağlı Dikili ve Bergama ilçeleri, batısında ise Ege Denizi bulunur. İlçede Akdeniz iklimi hüküm sürer. Ege Bölgesi’nde yer alması nedeniyle kışları ılık ve yağışlı, yazları sıcak ve kuraktır. Devamlı hafif rüzgarlı günler mevcuttur. Yaz sıcaklığı ortalama 24-34 °C’dir. Kışlar ise ılıktır. Özellikle yazları tüm çevre kavurucu sıcaklıkta iken Ayvalık’ta batıdan esen ve genellikle öğleleri başlayan imbat ilçeyi serinletir. Bazı yazlar da “meltem” rüzgarları eser. Kazdağı yönünden gelen esintinin haftalarca sürdüğü de olur. Bölgede ilk nüfus sayımı 1891′de Vital Guinet yönetiminde yapılmış, 21,666 olan kent nüfusunun 21,486’sının Rum, 180′inin Türk olduğu belirtilmiştir. İlçe nüfusu 1975 sayımına göre 33,000 kişidir. Belediye nüfusu 1980 yılı sayımında 19.371, 1985′de 21.381, 1990′da 25.687, 1997′de ise 29.342 kişi olarak belirlenmiştir. Bu rakamlara göre yıllık ortalama nüfus artış hızı %2.5 dolaylarındadır. İlçe nüfusu 2009 sayımlarına göre 62,460 kişidir. Bu nüfusun yaklaşık olarak 36,000′i ilçe merkezinde yaşar. Yazları gelen turistlerle nüfus oldukça artar. Ayvalık Türkiye’nin en kalabalık 207. yerleşim birimidir. İlçe ekonomisi büyük ölçüde zeytin ve turizme bağlıdır. Ayvalık’ta zeytin dışında pamuk, çam fıstığı ve mandalina gibi tarım ürünleri de yetiştirilir. Ayrıca bölgede, Bağyüzü Köyü’nde yetiştirilen Kozak üzümü tanınmış bir üründür. Turizm alanında büyük bir potansiyele sahip olan ilçede başta Şeytan Sofrası olmak üzere çeşitli doğal güzellikler olmakla birlikte, özellikle eski Rum evleri ve yapılarına dayanan kültür turizmi de gelişmiştir. Özellikle Sarımsaklı Plajları ve Alibey Adası’nda ise deniz turizmi gelişmiştir. İlçede 1994 yılında yapılan bir çalışmaya göre 1842-1914 yılları arasından kalma toplam 363 bina bulunmaktadır. Ayvalık doğal güzellikler bakımından zengin bir ilçe olmakla birlikte mutfağı ile de ünlüdür. İlçeye özgü en önemli yiyecek sosis, sucuk, kaşar, turşu, mayonez, ketçap gibi malzemelerle hazırlanan Ayvalık tostu’dur.

Balya, Balıkesir ilinin bir ilçesidir. Türkiye’nin elektrikle ilk tanışan ilçesidir. Tereyağı ile ünlüdür. Son yıllardaki nüfusu azalmıştır. Eskiden nüfusu 36.000 iken sanayi azalmasına uğramıştır. Maden başta olmak üzere seramik fabrikaları gibi sanayiler kapanmıştır.Bunun sebebi sonucunda da birçok Balyalı ilçeyi terk etmiştir.Fakat ilerleyen yıllarda maden ve fabrika kurma planları sürmektedir. İlçe Balıkesir’in kuzey batısında yer alır. Balıkesir- Çanakkale yolu ilçenin ulaşımını sağlar.İlçe toprakları Kocavaşar Çayı ve kollarının açtığı vadiler ile bunların iki yanında yükselen dik yamaçlardan oluşur. 30 Haziran 1920 ‘de yunan işgaline uğrayan ilçe 6 Eylül 1922 ‘de işgalden kurtulmuştur. İlçemizin yazları kurak ve sıcak, kışları sert ve yağışlı geçer, yağışlar kış aylarında kar ve yağmur şeklindedir. İlçenin Deniz seviyesinden yüksekliği 230 metredir. Ancak gerek rakım ve gerekse konum itibariyle yazlar Akdeniz iklimindeki kadar sıcak olmayıp kısmen serindir. Yılın en sıcak ayları Temmuz ve Ağustos, en soğuk ayları ise Ocak ve Şubat ayları olarak belirlenmiştir. Balya'nın tarihi; Balya Merkezi ve çevresindeki madenlerin tarihi olmuştur. Tarihin ilk dönemlerinden bu yana, çinko ve kurşun olmak üzere, manganez ve linyit madenlerinin işletildiği, bu nedenle Balya'nın sürekli bir yerleşim yeri olarak kullanıldığı bilinmektedir. Balya, 1317 yılından önce "Kocagümüş Köyü" adıyla anılmakta ve Balıkesir (Karesi) Sancağına bağlı "Alidemirci Bucağı"nın bir köyü idi. 1310 yılında Kocagümüş Köyü çevresindeki kurşun madenlerinin imtiyazı alınmıştır. Madenlerin işletilmesi için yurdun çeşitli yerlerinden gelen işçilerin nüfus yoğunluğunu ve hane sayısını arttırması üzerine, Alidemirci Köyü'nde bulunan Bucak Teşkilatının nakli gerçekleştirilmiştir. Ekonomisi tarıma dayanır. Toprakları verimsiz olduğundan sınırlı üretim yapılır. Başlıca tarım ürünleri,buğday,arpa,mısır ve nohuttur. Meyvecilik ,bağcılık,hayvancılık ve ormancılık da ekonomisinde önemli yer tutar. 22 Ekim 2000 Tarihinde yapılan en son Genel Nüfus Sayımına göre İlçemiz merkez nüfusu 1.916, Bucak ve Köyler Nüfusu 16.953 olup toplam nüfus 18.869′dur. Kütüklere kayıtlı künye sayısı 114.402′lerdedir.

Bandırma, Balıkesir ili’nin kuzeyinde bulunan, Marmara Denizi kıyısındaki bir liman ilçesi. İlçe toprakları kıyı bölgesinde oldukça düzdür. Hafif engebelerle kesinlen bu düzlükler güneye doğru yükselir. İlçe topraklarından doğan Kocaavşa Deresi Kuş Gölü’ne dökülür. Çanakkale ili’nden doğan Gönen Çayı, ilçenin kuzeyinden geçer ve Kapıdağ Yarımadası’nın batısından Marmara Denizi’ne dökülür. Bandırma’nın kuzeyinde Marmara Denizi ve Balıkesir ili’ne bağlı Erdek ilçesinin kurulu olduğu Kapıdağ Yarımadası, güneyinde Manyas ilçesi ve Manyas Kuşgölü, batısında, Gönen ilçesi, doğusunda ise Bursa ili’ne bağlı Karacabey ilçesi bulunmaktadır. Tarihte Kizikos, Panderma, Panormos gibi adlar alan Bandırma çok eski bir yerleşim merkezidir. Kuruluşu hakkında kesin bilgi olmayan Bandırma’nın Kizikos’ta yapılan kazılarda bulunan bir lahitten İÖ. VIII-X yüzyıllar arasında kurulduğu düşünülmektedir. Bandırma, 2004 yılında yapılan Türkiye’deki tüm il merkezleri ve ilçeler arasında yapılan bir sıralamaya göre Türkiye’nin en gelişmiş 23. kentidir. İlçe bu özelliği ile 33. sırada yer alan Balıkesir kent merkezinden 10 basamak öndedir. Ayrıca, ilçe çeşitli kriterlere göre hazırlanan il yapılabilecek ilçeler sıralamasında 87 ilçe arasından 3. olmuştur. İlçe Balıkesir ili’nin ilçeleri arasında en hızlı gelişen ilçedir. Günümüzde Bandırma, Balıkesir ili’nin sanayi dalında ekonomik merkezi durumuna gelmiştir. İlçede 1997 yılında Bandırma Ticaret Odası’nın desteği ile Bandırma Organize Sanayi Bölgesi kurulmuştur. 52 sanayi parseli ve 150 hektarlık genişleme alanı bulunan OSB’de bugün 10 fabrika bulunmakta, 7 fabrika da inşa edilmektedir. toplamda 944.444 m² alana kurulu bölgede 5.000-85.000 m² arası büyüklükte 52 sanayi parseli bulunmaktadır. İlçede 1899′da Rum Rüştiyesinde 228 erkek, Ermeni Rüştiyesi’nde 200 kız, 225 erkek öğrenci öğrenim görmekteydi. Aynı tarihte Bandırma Rüştiyesi’nde 87 öğrenci eğitim görmekteydi.

Bigadiç, Türkiye Cumhuriyeti’nin Marmara Bölgesi’ne bağlı Balıkesir’in Güneydoğu’sunda kalan bir ilçesidir. Türkiye’nin ve Dünya’nın en önemli Bor Mineralleri madenlerine sahiptir. Muhteviyatında Selenyum ve Kükürt bulunan kaplıcalarıyla da one çıkan ilçe, tarih boyunca çeşitli uygarlıklara ev sahipliği yapmıştır. Bigadiç’in bilinen en eski adı, “Şans Tanrıçasının İkizi” anlamına gelen Didi-Moti-He’dir. Ayrıca, Bigadiç gibi isimlerin ise “Suyu bol olan yer”, “Kuyusu bol olan yer”, “Sulak yer”, “Sulu ova, sulu yer” anlamına geldiği bilinmektedir. Bunun yanı sıra, değişik efsanelere göre Bigadiç adının Romalı bir generalden veya Bergama Kralı’nın oğlunun adından geldiği rivayet edilmektedir. İlçenin nüfusu 2000 genel nüfus sayımına göre 49957′dir. Bunun 14550’si ilçe merkezinde, 35407′i ise kasaba ve köylerde yaşamaktadır. Bigadiç, Marmara Bölgesi, Güneydoğu Marmara alt bölgesi içinde Balıkesir İline bağlıdır. Şehir eski Balıkesir-İzmir yolu üzerinde Balıkesir’e 38 km mesafeye kurulmuştur. Balıkesir ilinin Güneydoğusunda yer alan Bigadiç kuzeyi Kepsut, güneyi Sındırgı, batısı Merkez, doğusu Dursunbey ile çevrilmiştir. Denizden yüksekliği 180 m’dir. İlçe merkezi 39-21 kuzey enlemi ile 28-08 doğu boylamı arasında yer almaktadır. İlçe, Marmara ile Ege Bölgesi geçit iklimi şartlarının etkisi altındadır. Bigadiç’in iklimini, ilçenin konumu nedeniyle Marmara Bölgesi iklimi içinde incelemek gerekirse de belde ikliminde görülen bazı farklılıkları açıklamakta fayda vardır. Bigadiç, Marmara Bölgesi’nin Güney Marmara bölümünde yer aldığı için karasal iklim karakterleri göstermektedir. Burada hüküm süren iklim, civar bölgelere göre daha az şiddetlidir. Yağış bakımından Akdeniz, sıcaklık bakımından karasal iklim özellikleri taşır. Bigadiç ilçesi orman yönünden zengindir. Toplam arazidin %61′ini kapsayan orman alanlarında ibre yapraklılar en büyük paya sahiptir. Bigadiç ve çevresinde tarih öncesi dönemlere ışık tutan en dikkat çekici yerleşim Babaköy civarındadır. Bahsi geçen yerleşimin 20.yy başlarında Fransız mühendis Paul Gaudin tarafından keşfedilen Kırkağaç-Gelenbe yakınındaki Yortan Mezar Kültürü’nün bir uzantısı olduğu kabul edilmektedir. Simav Çayı üzerine kurulan Yörücekler Regülatörü ile sulama kanaletlerinin kılcal damarlar gibi sarıp sarmaladığı Bigadiç Ovası, yüksek tarım kabiliyetine sahiptir. Pamuk, tütün, buğday, mısır, susam, nohut, bakliyat, domates, şeker pancarı, ay çiçeği ve her türlü sebzenin yetiştiği yerdir Bigadiç. Sadece İlçe halkına değil civar ilçelere, Balıkesir’e, İstanbul haline tonlarca sebze gönderilir. Bilhassa dağ köylerinde yetiştirilen poyraz fasulyesi, ceviz, kiraz, elma, kestane, kızılcık, incir, armut, nar, dut ve bademin tadına doyum olmaz. Bu ürünler köy köy ayrışır, lezzetlenir. Alabarda köyü nar, Çayüstü (Kılle) köyü ceviz ağaçları ile yüklüdür. Kestane deyince Alan Köyü akla gelir. İncir Babaköyü çağrıştırır. Aşağıçamlı Köyü ise kirazı ile meşhurdur.

Burhaniye, Balıkesir ilinin Ege Denizi kıyısında bulunan bir ilçesidir. Kuzeyde Kazdağı, güneyde Madra Dağı arasında kalan Edremit Körfezi’nin güneydoğusundaki geniş düzlükte yer almaktadır. Ege Bölgesi’nin Kuzeybatısında bulunan ilçenin kuzeyinde Edremit, Doğusunda Havran ve İvrindi, Güneydoğusunda Bergama, Güneybatısında Gömeç ilçeleri, Batı ve Kuzeybatısında ise Edremit Körfezi yeralmaktadır. İlkçağdan günümüze önemli bir yerleşim merkezi olan ilçede yapılan kazılarda elde edilen bulgulara göre kentin ilk olarak Balkanlardan gelen Misyalılar tarafından kurulduğu anlaşılmaktadır. Antik kentin en bilinen adı Adramytteiondur. Önceleri kent merkezi Ören’de denize hakim bir tepeyken(Karataş Tepesi), zamanla iç kesimlere kaymış ve bugün komşu Edremit İlçesi ile bu ad hâlâ yaşamaktadır. İlçe merkezinin nüfusu 2009-ADNKS(Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi)ne göre 38.200′dür. Köylerde ise 11.477 kişi yaşamaktadır. İlçe bağlısı olarak merkez hariç olmak üzere ilçe merkezine bağlı; 1 belde, 25 köy ve 11 mahalleden oluşmaktadır. İlçede toplam 18 adet zeytinyağı fabrikası bulunmaktadır. Bu fabrikalar son yıllarda sulu baskılı sistemden kontinü sisteme dönüşmektedir. Fabrikalarda zeytin el değmeden ambalajlanmaktadır. Son yıllarda ilçede yapılan çalışmalar neticesinde yağlık olarak değerlendirilen zeytin çeşitleri TSE tarafından yeşil ve siyah sofralık standartlarına alınmıştır. İlçede bulunan 2 salça ve konserve fabrikası yörede ve civar ilçelerde üretilen sebzeleri mevsimlik olarak işlemektedir. Yine ilçede 4 adet süt işleme tesisi (mandıra) ile Körfez bölgesine yönelik çok sayıda ekmek fabrikası faaliyet göstermektedir. İlçede 5 adet turizm işletme belgeli, 1 adet turizm yatırım belgeli, 22 adet belediye ruhsatlı konaklama tesisi bulunmaktadır. Turizm işletme belgeli tesislerde 677, turizm yatırım belgeli tesislerde 276, belediye ruhsatlı tesislerde 1.575 olmak üzere toplam 2.528 adet "turistik nitelikli yatak" mevcuttur. Son yapılan denetimlerde tespit edilen verilere göre; ilçede 28 adet belediye ruhsatlı, 22 adet vergi kayıtlı kiralık ev- oda, 12 adet faaliyete yeni başlamış veya ruhsatsız olmak üzere toplam 62 adet pansiyon bulunmaktadır. Pansiyonların toplam yatak sayıları ise 958 olup, bunların 425'i turistik niteliktedir.

Dursunbey, Balıkesir ilinin bir ilçesi. Balıkesir’in doğusunda il merkezine 80 km mesafededir. Denizden yüksekliği 672 metredir. Bölge dağlık ve ormanları ve kerestesi ile meşhurdur. Dursunbey’den Balıkesir-Kütahya kara ve demiryolları geçer. Roma Uygarlığı döneminde Dursunbey civarına ABRİETTENE adı verildi. Abriettene bölgesinde merkez olan Dursunbey” in ismi de Hadrianeia idi. Hadrianeia (Dursunbey) Romalılar döneminde önemli para basım yerlerinden biri idi. Roma İmparatorları döneminde başta Hadrian, Antonius, Pivs, Faustina, Marcus Aurelius, gibi önemli imparator ve komutanlar isimlerini ve resimlerini taşıyan bakır ve gümüş paralar darb ettirmişlerdir. Hadrianeia ismi ünlü Roma İmparatoru Hadrian”dan gelmektedir. Dursunbey yöresine verilen “Hadrianeia” ismi de büyük olasılıkla onun şerefine kurulan bir şehir olduğunu göstermektedir. Hadrianeia şehrinin Milattan sonra 131-132 yıllarında kurulduğu tahmin edilmektedir. Balıkesir İlinin doğusunda yer alan ilçemizin rakımı 672 m., yüzölçümü 1952 km² dır. Dursunbey coğrafi yönden Ege Bölgesi sınırları içerisinde kalmaktadır. Arazi yapısı itibariyle dağlık ve çok engebeli bir karaktere sahiptir. En yüksek dağı Alaçam 1683 m. yüksekliğindedir. İlçemizin arazisinin büyük bir kısmı orman ile örtülüdür. İlçenin nüfusu 2000 genel nüfus sayımına göre 47429′dir. Bunun 17.800′ü ilçe merkezinde, 32.800′ü ise kasaba ve köylerde yaşamaktadır. İlçenin geçim kaynağı orman ve orman ürünlerine dayalı sanayi kollarından sağlanmaktadır. İlçede en önemli ticari faaliyet keresteciliktir. Bu sektör aynı zamanda nakliye sektörünün de gelişmesini sağlamıştır. İlçe çeşitli maden rezervlerine sahiptir. Bunlar; kömür, traverten mermeri (Arizona Kırmızısı, Verona Beyazı), krom, amatis taşı gibi madenlerdir.

Edremit Balıkesir ilinin bir ilçesidir. Edremit, Balıkesir ilinin ikinci en büyük ilçesidir. Edremit, Milattan 1443 yıl önce Pidasus adı ile Burhaniye İskelesi civarındaki Karataş Mevkiinde kurulmuş bir şehirdir. Truva-Bergama yolu üzerinde bulunmasından dolayı birçok baskınlara uğramış bir ara, harap bir halde Lidya Kralı Semihüs Bodürüs’ün eline geçmiştir. Kralın kardeşi bu şehri yeniden yaptırmış hatta süslemiş ve kendi adı olan Adramys ismini vermiştir. M.S. 1231 yılında, Türk akıncıları Edremit'e saldırmış ve çetin savaşlardan sonra, Türk Komutanı Yusuf Sinan'a şehrin anahtarı teslim edilmiştir. 1336 yılında Karesi toprakları Osmanlı Ülkesine katıldığından, Edremit'te Orhan Gazi tarafından Osmanlı Devleti hudutları içine alınmıştır. İlçe Ege Bölgesinde, Edremit Körfezi ile Kaz Dağı arasındaki sahaya yerleşmiştir. Kuzey Yarımkürede, Asya Kıtasının en batı ucu olan Bababurnu'ndan 85 Km. doğuda denizden 6 km içerde olup, 39 derece 35 dakika 30 saniye Kuzey Paraleli, 27 derece 2 dakika 48 saniye Doğu Meridyenlerinin üzerindedir. Batıda Ege Denizi,Ayvacık ve Ezine ilçesi, kuzeyde Bayramiç ve Yenice ilçeleri, Doğuda Havran ilçesi, güneyde Burhaniye ilçesi ile çevrilidir. İlçenin yüzölçümü 708 km²'dir. İlçe merkezi deniz seviyesinden 16 metre yükseklikte olup, ilçe sınırları içinde en yüksek dağ olan Kazdağı'nın Sarıkız Tepesi 1767 metre yüksekliktedir. Edremit Körfezi ile efsaneler dağı olan Kazdağı etekleri arasında oldukça geniş sayılabilecek verimli ve bereketli, sulanabilir Edremit Ovası vardır. İlçede nehir yoktur. Uzunluğu 6-10 Km arasında değişen Edremit-Zeytinli, Kızılkeçili, Güre, Altınoluk ve Mıhlı Çayları mevcuttur. Edremit’in merkez nüfusu 1927′de 12.000 civarlarındaydı. Nüfus yavaş artışlarla 1970′de 25.000′i buldu. 1990′da 35.000′i aşan nüfus 1997′de 55.000′ yaklaştıysa da -2004 yılında Akçay Mahallesinin belde olarak ayrılmasıyla- 2007 yılında 48.000′e geriledi. İlçenin toplam nüfusu ise 1970′de 40.000 iken 1990′da 60.000′i aştı ve 2000′de 100.000′ yaklaştı. İlçede, Altınoluk, Akçay ve Zeytinli olmak üzere nüfusu 10000′i aşan üç yerleşim yeri bulunmaktadır. ilçe nüfusu 2009 genel nüfus sayımına göre 116.343′tür. Bunun 50.523′ü’si ilçe merkezinde, 65.820si ise kasaba, belde ve köylerde yaşamaktadır. İlçenin iklimi Akdeniz iklimi karakterindedir. Kışlar genellikle ılık ve yağışlı, yazlar sıcak ve kurak geçer. Isı en sıcak aylarda gölgede 30,35 derece, soğuk günlerde -5 dereceyi geçmez. Ortalama sıcaklık + 20 derecedir. Rutubet ortalaması 65 olup, hava basınçları 740-770 arasında değişir. Deniz seviyesinden 500 metreye kadar genel olarak zeytin ağaçları, bundan sonra çam ağaçları ile kaplıdır. İlçe topraklarının deniz kıyısı uzunluğu 35 km.dir. Edremit’in ilçe merkezinin denize kıyısı yoktur. 6 Km. mesafe vardır.

Erdek Balıkesir ilinin ilçesi olan Erdek, Marmara Bölgesi’nin Marmara Denizi'ne doğru uzanan Kapıdağ Yarımadası'nda Erdek Körfezi'nde yeralır. Türkiye’nin ilk sayfiye yerlerinden birisidir. Eski adı Arktonnesos olan Kapıdağ yarımadasından oluşmaktadır. Kuzey ve batı çevresinde Marmara ilçesine bağlı Marmara Adaları bulunmaktadır. Ancak Paşalimanı Adası Erdek’e bağlıdır. Bölgede ılıman Marmara iklimi görülür. Erdek, antik kentleri, Açık Hava Müzesi, temiz denizi ve kumsalı ile bir turizm merkezidir. Erdek tarihte Artake adıyla tanınmaktadır. Bu isimlere bakarak ilçenin Sitler tarafından kurulduğu söylenebilir. Ancak Erdek tarihi milattan önce 5400. yy`a dayanır. Artake sitlerin efsanevi krallarından biridir. Erdek’in önünde bulunan ve günümüzde Zeytinlik olarak bilinen ada Artake ismi ile tanınıyordu.Ayrıca karşısındaki tepe üzerindeki antik kente de bu isim verilmişti. İlçenin nüfusu 2000 genel nüfus sayımına göre 32020′dir. Bunun 18626’si ilçe merkezinde, 13394′i ise kasaba ve köylerde yaşamaktadır.Halkın tamamına yakını Mübadele zamanında gelen Selanik ve Girit göçmenlere dayanır. Erdek merkezin nüfus yapısı;Yerli Manavlar, Selanik-Karacaovalı Pomaklar, Giritliler, Tikveşli Pomaklar,Çerkezler, Romanlar, sonradan gelen Karadenizliler. Erdek, Bandırma, Susurluk , Bursa gibi yerleşimlerin gözde sayfiye mekanlarıdır. Yakınlardaki Kapıdağ’ın ormanlık iç bölgeleri de ilgi çekmekte ve doğa turizmi amacıyla kullanılmaktadır. Kapıdağ’da Selanik göçmeni muhacir Pomak ların yaşadığı bakir köyler vardır. Cumhuriyet öncesinde Kapıdağ yöresi Anadolu’da Rum nüfusun en yoğun yaşadığı yerlerin başlıcalarındandır. Turizm başta olmak üzere, İlçenin en önemli tarımsal faaliyeti zeytinciliktir. Bunun yanı sıra kırmızı soğan üretimi ve balıkçılık da bol miktarda yapılmaktadır.

Gömeç Balıkesir ilinin bir ilçesidir. Burhaniye ilçesi ile Ayvalık ilçesi arasında bulunmaktadır. Zeytinyağı ile ünlüdür. Ünlü Artur ve Turkuaz yazlık siteleri bu ilçe sınırları içinde bulunmaktadır. İlçemizin kuzeyinde Edremit Körfezi ve Burhaniye İlçesi, doğusunda Burhaniye İlçesi, güneyinde Ayvalık İlçesi, batısında Edremit Körfezi bulunmaktadır. İlçemizde Boşnak göçmenleri çoğunluğu oluşturmaktadır. Bunun yanında yerli halkından yörükler oluşturmaktadır.yunanistan macırları, arnavutlarda bulunmaktadır. Atatürk’ün silüetini andıran bir tepe ve asırlık çınarları ile meşhurdur. Ayrıca koyun sütünden yapılan ve jöle kıvamındaki yoğurdu oldukça özel bir tada sahiptir. En eski adı Passawanda’dır. Daha sonraki adı 'Kisthene'dir. Yerleşim merkezinin kuzeyinde, deniz kıyısında, Erken Tunç Çağı'ndan itibaren kesintisiz yerleşilmiş Kızçiftliği Höyüğü vardır. Burada Prof. Dr. Engin Beksaç önemli incelemeler yapmıştır. Buradan çıkan seramik malzeme, ilçenin MÖ. 1200'den daha erken tarihlere giden süreçlerden itibaren Ege Adaları ve Batı Ege Kıyıları ile sıkı ticari ilişkide olduğunu anlatmaktadır. İlçenin değişik kesimlerinde de arkeolojik buluntulara rastlanmaktadır. Bunların en önemlilerinden birine Gömeç ve Ayvalık ilçeleri sınırı yakınlarında Prof. Engin Beksaç tarafından rastlanmıştır. Daha önce de kayıtlarda adı geçen bu yerleşme ve Keremköy çevresinde var olan tüm buluntular ortadan kaldırılmıştır. Ayrıca, yeri bulunamakla beraber Amasyalı Strabon Pyrrha isimli burun üzerinde Aphrodision(Aphrodite ait bir tapınak) bulunduğunu söyler. Merkezin rakımı 10'dur. Yıllık ortalama sıcaklık 15-16 derecedir. İlçenin doğusunda Madra Dağı bulunmaktadır. İlçede akarsu olmayıp, arazinin % 70'i dağlık, %30'u ovalıktır. İlçenin kıyı şeridi uzunluğu ;Merkez 4.400 m,Karaağaç 10.600 m,Keremköy 2.500 m. Toplam 17.500 m.dir. Doğusunda Madra Dağı bulunmaktadır. 22 Ekim 2000 yılı genel nüfus sayımı geçici sonuçlarına göre; İlçe Merkezi: 4.102 Karaağaç Beldesi: 2.436 Köyler toplamı: 4.384 İlçe genel toplamı: 10.922 kişidir. İlçenin nüfusu 2000 genel nüfus sayımına göre 10983′dir. Bunun 4122’si ilçe merkezinde, 6861′i ise kasaba ve köylerde yaşamaktadır. İlçe bağlısı olarak merkez hariç olmak üzere ilçe merkezine bağlı; 2 belde, ? köy ve 3 mahalleden oluşmaktadır. Tarımda ana ürün zeytindir. 11.150 hektar zeytinlik arazi,1.250.000 adet zeytin ağacı mevcuttur. Elde edilen zeytinlerin sofralık olarak işlenen kısımları İlçe içinde ve dışında piyasaya sürülmekte, yağlık olanları da İlçemizde faal durumda bulunan 13 zeytinyağı fabrikasında işlenerek zeytinyağı olarak piyasaya sunulmaktadır. Sanayii bitkileri üretiminde, zeytin dışında 2005 yılı üretimi yaklaşık 1.808 dekar arazide 600 ton pamuk üretilmiştir. Sebze üretiminde domates, bakla, bezelye, patlıcan, pırasa, biber, salatalık, ıspanak, havuç, bamya ve lahana üretimi yapılmaktadır. Bu ürünler civar İlçelerde pazarlanmaktadır. İlçemizin yüksek kesimlerinde Kızıl çam yer yer fıstık çamı mevcut olup denize doğru Zeytin ağacı, tarım arazilerinde buğday, pamuk, domates fasulye, bezelye bamya ekimi yapılmaktadır.

Gönen, Balıkesir’in bir ilçesidir. Gönen, Marmara Bölgesi'nin Güney Marmara Bölgesi içinde Balıkesir iline bağlı bir ilçedir. Kaplıcaları ile ünlüdür.Doğusu Manyas ilçesi, kuzeydoğusu Bandırma ilçesi, batısı Biga ve Yenice ilçeleri, kuzeyi Marmara Denizi ve Erdek Körfezi, güneyi Balya ilçesi ile çevrilidir. Kaplıcalar çevresinde yapılan hafriyatlar sırasında ortaya çıkan mozaikler, yazılı taşlar sütun başlıkları, madeni paralar gibi tarihi eserler Gönen’in, yerleşim yeri olarak kullanılmasının Milattan Önce’sine dayandığını göstermektedir. M.S. 2. yüzyıl ait bulunan kitabelerde şehrin adı 'Sıcak Su Şehri, Thermi', hamamlarda 'Granikaion Hamamları' olarak geçmektedir. Bu kitabelerde, sıcak suyun şehir için önemli olduğu ve şifa dağıtan suyun insanlara sunulması için yardım yapan yönetici ve kişilerin isimleri belirtilmektedir. Antik çağlardaki isimleri Asepsus ve Artemea olan ilçe; tarih boyunca çeşitli medeniyetlere de ev sahipliği yapmıştır. Bu nedenle Gönen, oldukça zengin bir kültürel ve tarihi mirasa sahiptir. Marmara bölgesinin Güneyinde, Balıkesir ilinin kuzey batısında yer alan, Balıkesir iline bağlı bir ilçemizdir. İlçe merkezinin deniz seviyesinden yüksekliği 33 metre ve toplam alanı 1152 km² olup 40°06' kuzey enlemleri ile 27° 38' doğu boylamlarında yer almaktadır. Kaz dağlarından doğan Gönen çayı şehrin içinden geçerek Marmara Denizi’ne dökülür. İlçe topraklarının merkezi ve kuzey doğu bölümü ovalarla,batı ve güney doğu bölümü de tepelik ve dalgalı alanlarla kaplıdır. Orta bölümünde Gönen ovası yer alır. Güneye doğru indikçe yükseklik artar ve 500 m üzerine çıkar.Batıdaki dede tepesi 963 m ile ilçenin en en yüksek yeridir.Gönen ovası kuzeyindeki sızıdede tepesi 332 m dir. Gönen ve çevresi Akdeniz ile Karadeniz iklimlerinin etkisi altındadır. Kuzeyde doğal engel olmadığı için Marmara denizinin etkisi görülür. Geçiş iklim özelliklerinin hakim olduğu sahada yazlar sıcak, kışları yağışlıdır. Çevredik yüksek sahalarda iklim biraz daha karasal etkiler taşır. Gönen’de yıllık sıcaklık ortalaması 13.9 °C dir. Kaydededilen en yüksek sıcaklık 42.7 °C olup 22 Ağustos 1977 tarihinde görülmüştür. En düşük sıcaklık ise -10.1 °C ile 21 Şubat 1985 tarihinde kaydedilmiştir. 1905 yılında Osmanlılar döneminde tutulmaya başlanan nüfus kayıtlarına göre bu tarihteki nüfusu 8.978 dir. Bu nüfusun; % 8′i Rum, % 0.49′u Ermeni, % 91.51′i de Türk - Müslüman nüfus olarak kayıtlara geçmiştir. En son Genel Nüfus Sayımına göre Belde ve Köyler dahil 71.804′dür. Nüfus yoğunluğu km başına 85 kişidir. Merkez nüfus 1990′da 26.000, 2000′de 36.000. İlçenin nüfusu 2000 genel nüfus sayımına göre 71804′dir. Bunun 36263’si ilçe merkezinde, 35541′i ise kasaba ve köylerde yaşamaktadır. Adrese dayalı son nüfus sayımında ise ilçe merkezinin nüfusu 42000 olmuştur. Ayrıca Köşe 10 Taraftar Grubu nüfusun %99unu içermekterdir. amigo Deli Levent Sezgin önderliğinde Gönen Termal’i her Koşulda desteklemektedirler Geçmişte ekonomisi yalnızca tarım ve kaplıca turizmine dayanan Gönen giderek bir sanayi kentine dönüşmektedir. Sanayileşmenin lokomotifi deri ve gıda sektörleridir. Verimli topraklara sahip Gönen Ovasında tarım çağdaş tekniklerle yapılmakta, hemen her türlü sebze, hububat, bakliyat, endüstri ve yem bitkileri ile meyva yetiştirilmektedir. Gönen ayrıca dünyaca ünlü kaplıcalarıyla da yerli ve yabancı turistlere hizmet veren önemli termal merkezidir. Pekçok hastalığa iyi gelen kaplıcalar etrafında oteller ve pansiyonlar yer almaktadır. Ayrıca ilçe merkezine 10 km uzaklıkta olan Dağ Ilıcası olarak bilinen bir başka kaplıca kaynağı daha bulunmaktadır. ilçe merkezine 27 km mesafede bulunan, Gönen’e bağlı Denizkent deniz turizmi için cazip bir merkezdir.

Havran, Balıkesir ilinin Körfez bölgesinde bir ilçesidir. Çanakkale Zaferinin kazanılmasında büyük katkısı bulunan ve 276 kg. top mermisini kaldıran Koca Seyit Çavuş ile yine bu savaşta kahramanca mücadele eden Ömer Çavuş Havranlıdır. Çok eski bir yerleşim yeri olarak, Havran'nın bilinen ilk ahalileri Lelejler ve Pelasglardır. M.Ö.546 'da Lydia Devleti, Persler tarafından yıkılınca Havran Bölgesi de Pers egemenliğine girdi. M.Ö. 334 ilkbaharında Makedonyalı İskender ile Persler arasındaki savaştan galip çıkan İskender tüm Mysia Bölgesi 'nin ( Uludağ ile Kaz Dağları arasındaki bölge) hakimi oldu. M.Ö. 283 yılında kurulan Bergama Krallığı, bu bölgede hakimiyet kurdu. 1071 Malazgirt Zaferinden sonra Türklerin eline geçmiştir. 1175 de Eskişehir Ovası'nda toplanan 100.000 Türkmen hiçbir sultandan emir almadan Muğla, Denizli, Bergama ve Edremit havalisine gelerek kıyı kentlerine yerleştiler. Bölgedeki dağlardan birine adı verilen Eybek Bey de bu akının içinde yer almıştır. 1280 de Danişmend soyundan geldiği için bölgedeki Türkmenler tarafından büyük hürmet gösterilen Karesi Bey, kısa sürede bölgede hakimiyet kurdu.Böylece bölge kesin olarak Türklerin eline geçti. Havran, Ege Bölgesi'nin Edremit Körfezi'ne doğru uzanan verimli bir ovası üzerine kurulmuş, denizden 33 m. yükseklikte bir yerleşim yeridir. İlçe iklim bakımından Akdeniz ve Marmara ikliminin hakim olduğu değişik özellikler gösteren bir bölge olarak dikkat çeker. Bölgede narenciye yetişmektedir. İlçenin nüfusu 2000 genel nüfus sayımına göre 26782′dir. Bunun 10122’si ilçe merkezinde, 16660′i ise kasaba ve köylerde yaşamaktadır. İlçenin sanayisi tarıma dayalı olup, Zeytin ürünleri ve sofralık zeytin alanında Türkiye İş Bankasına ait ANT GIDA( Fora Zeytincilik) firması büyük bir yatırım yapmış olup, önemli ölçüde Zeytin üretimi yapmaktadır. Dünyanın en modern ve büyük Zeytin işleme fabrikası özelliğini taşımaktadır.İlçe merkezinde yörenin zeytinlerden yüksek kaliteli zeytinyağını çıkartan 12 adet Zeytinyağı fabrikası bulunmaktadır. 2 adet Prina fabrikasın ise Zeytinyağı fabrikalarında tamamen alınamayan yağlar benzol ile yıkama tekniği ile düşük evsafta zeytinyağı olarak elde edilmektedir. 1 adet Çiçek Yağı Fabrikası ham çiçek yağını işleyerek iç pazara sunmaktadır.1 adet pamuk çekirdeği yağı ve kanola yağı işleme fabrikası ile 2 adet ağır yağların rafine olduğu fabrika bulunmaktadır.

İvrindi, Balıkesir ilinin bir ilçesidir. Kelle peyniri ve loru ile ünlüdür. Doğuda Savaştepe ilçesi, güneydoğuda Manisa, güneyde İzmir illeri, güneybatıda Burhaniye, batıda Havran, kuzeyde Balya ilçeleri, kuzeydoğuda da Merkez ilçe ile çevrilidir. İlçe toprakları genellikle dağlıktır. Batısında Kaz Dağı, güneybatısında Madra Dağı bulunmaktadır. Dağlardan kaynaklanan suları, Madra Çayı toplar. Kocaçay, Madra Dağının alçak kesimlerinde vadisi genişleyerek verimli İvrindi Ovasını meydana getirir. Yeşilköyde Baraj gölü bulunmakta olup Yeşilköy ,sarıca, Kocaeli, Soğanbükü topraklarında sulu tarım yapılmaktadır. Genellikle Domates,Biber v.b. sebze üretilmektedir. İvrindi’nin yerleşme tarihi M.Ö. 3000 - 4000 yıllarına kadar uzanmaktadır.Mysia bölgesi olarak bilinen bölge uzun süre Bergama Krallığı yönetiminde kalmıştır. Daha sonra Roma ve Bizans hakimiyetinde yaşayan bölge 1071 Malazgirt Zaferi’nden sonra büyük gruplar halinde Türk göçlerine sahne olmuştur.1076 tarihinde Balıkesir ve çevresinin Kutalmışoğlu Süleyman Şah tarafından fethinden sonra Türk egemenliği başlamıştır.Uç Beyi olarak Karesi Beyliğinin ömrü çok kısa sürdü ve 1345′ te Osmanlı Beyliği ‘ne katıldı.1923 yılında Osmanlı İmparatorluğunun yıkılmasından sonra Türkiye Cumhuriyetinin bir ilçesi haline geldi. İlçenin nüfusu 2000 genel nüfus sayımına göre 37891′dir. Bunun 5772’si ilçe merkezinde, 32119′i ise kasaba ve köylerde yaşamaktadır. İlçe bağlısı olarak merkez hariç olmak üzere ilçe merkezine bağlı; 4 belde, 66 köy ve 3 mahalleden oluşmaktadır. Ekonomisi tarıma dayanır. Başlıca tarım ürünleri buğday , arpa , mısır , ve baklagillerdir.Ayrıca az miktarda üzüm , elma susam ve ayçiçeği yetiştirilir.Hayvancılık ekonomide önemli bir yer tutar En çok koyun ve sığır beslenir. Son yıllarda tavuk besiciliği de gelişmiştir. Arıcılık gelişmiştir. Köylerde el dokumacılığı yapılır . İlçe topraklarında bakır , taşkömürü , linyit , antimon, kaolin ve mermer yatakları bulunmaktadır.

Kepsut, Balıkesir ilinin şeftalisiyle ünlü ilçesi. Kepsut, Balıkesir'in doğusunda, denizden 85 metre yükseklikte bir alana kurulmuş olup; Balıkesir-Dursunbey karayolu üzerinde üç tarafı Değirmencik, Kille ve Simav Çayı ile çevrili yarımada görünümündedir. İlçenin güneyinden Balıkesir-Kütahya demiryolu geçer. Kepsut, Balıkesir'e 27 km uzaklıktadır. 1953 yılında Balıkesir merkezin bir bucağı olan konumundan ayrılarak ilçe statüsüne kavuşmuştur. İlçenin nüfusu 2000 genel nüfus sayımına göre 28022′dir. Bunun 5545’si ilçe merkezinde, 22477′i ise kasaba ve köylerde yaşamaktadır. İlçede büyük çapta fabrika ve üretim tesisleri yoktur. Buna bağlı olarak, ekonomik gelişim gösteremediği için sürekli göç vermektedir. Kepsut, tarım ekonomisine önem vermeli ve üretilen kaliteli meyvelerini (şeftali-elma-çilek gibi) iyi pazarlara sunabilmelidir. Halkın önemli geçim kaynakları arasında tarım, hayvan ve ormancılık ilk sıraları alır.İlçede süt üretimi ileri seviyededir. Şeftali, elma, çilek ve çeşitli meyveler çok kaliteli olarak yetiştirilmektedir.

Manyas, Balıkesir ilinin bir ilçesidir. Son 20 yılda nüfusu 600 kişi artmıştır. Güncel nüfusu yaklaşık 5.000′dir. Marmara Bölgesi’nin güneyinde yer alıp, sanayi kuruluşlarıyla henüz fazla kirlenmemiştir. Manyas Gölü idari olarak Bandırma ilçesine bağlıdır. Manyas'ın en eski sakinleri, coğrafyacı Stpabor'a göre Dolionlar'dır. APOLLANDORAS da STRABOR gibi, Dolionlar'ın DASKİLEİNA'ya kadar uzanan AİSEPOS, Gönen-Karacabey, RİNDAKOS, Mustafa Kemal Paşa ve Adaranas Çayı arasındaki bölgede oturduklarını belirtir. İlçenin eski ismi MİLOTOPOLİS veya PEMANİNOS'dur. Bu bölgenin içine aldığı Ergili mevkiinde 1952 yılında yapılan ilk arkeolojik araştırmada, VII. asıra ait proto-korinth sekaya peos parçaları ve VI. asıra ait Doğu Yunan seramik parçaları elde edilir. Hatta ani döküntü toprak içinde ahanenit buhullası bulunur ve böylece bu yerlerin bir zamanlar İranlılar'a ait bir merkez olduğuna dair bir işarete rastlanır. Ayrıca bunun yanında, Helenistik ve Roma çağına ait adak ve mezar kabartmalarıyla, Manyas'ın 2 km güneybatısında Macar değirmeni, hamam ve yaklaşık 1000 dekarlık bir sahada şehir harabesini andıran kalıntılar, 5 km batısında şifalı kükürtlü ılıca ve Maltepe'de mezarlar, gözyaşı kupaları, yağdanlıklar, küçük şarap testicikleri bulunur. VII. asırın başında ilçe topraklarında yerleşik düzene geçilmiştir. Osmanlı döneminde bölge toprakları, KARASİ sancağına bağlı kalmıştır. İlçenin nüfusu 2000 genel nüfus sayımına göre 25148′dir. Bunun 5455’si ilçe merkezinde, 19693′i ise kasaba ve köylerde yaşamaktadır. Çevre ilçelere en çok göç veren İlçelerden birisidir. Bugün Gönende 6000 Bandırmada 20.000 den fazla Manyas kökenli kişi yaşamakta olduğu düşünülmektedir. İlçe bağlısı olarak merkez hariç olmak üzere ilçe merkezine bağlı; 2 belde, 46 köy ve 4 mahalleden oluşmaktadır.

Marmara, Güney Marmara Adaları Balıkesir ili sınırları içerisindedir ve bu adaların en büyüğü olan Marmara, Balıkesir ilinin bir ilçesidir. Marmara Adası’nı ve çevresindeki küçük adaları kapsar. Mermer kelimesinin orijini buradan gelir. Mermeri ile ünlüdür. Paşalimanı adası ise Marmara’ya değil Erdek’e bağlıdır. Adada ilk yerleşme, antik çağda Miletoslularca olmuştur. Adada deniz kolonileri ile bağlanan yerleşim, 15.yy'dan itibaren de Türklerle devam etmektedir. Ada halkının çoğunluğu oluşturan Rumlar, yüzyıllarca Türklerle yan yana yaşamışlardır. Lozan Anlaşması Mübadele maddesi hükümlerince Rumlar, Yunanistan'a gitmek zorunda kalınca adaya özellikle Karadeniz Bölgesinden gelenler ile Girit Adası'ndan mübadele ile gelenler yerleştirilmiştir. Antik ismi Prokonnesos olan ada, Kyzikos ile birlikte Delos deniz birliğine bağlanmıştır. İlk çağlardan bu yana mermer yatakları nedeniyle ülkeyi imar etmek isteyen Roma ve Bizans İmparatorluğu'nun en ünlü komutanlarının ilgisini çekmiştir. Osmanlı döneminde de yapılan cami ve sarayların mermerleri buradan sağlanmıştır. İlçenin nüfusu 2000 genel nüfus sayımına göre 9446′dir. Bunun 2215’si ilçe merkezinde, 7231′i ise kasaba ve köylerde yaşamaktadır. Çınarlı Köyü, isminden de anlaşılacağı gibi yüzyıllara meydan okuyup günümüze kadar ayakta kalmayı başaran, tarihi eser niteliğindeki çınarlarıyla ünlüdür. Balıkçılık da oldukça ilerlemiştir. Asmalı Köyü, adanın son İstanbul çıkış noktası olması nedeniyle yat turizmine oldukça elverişlidir. Turizmin yanında zeytincilik ve balıkçılıkla oldukça gelişmiştir. Eski ahşap Rum evlerinin hala kullanıldığı Asmalı Köyü'nün birazı Pomak, çoğu Karadenizli olan sakinleri geçimlerini çam toplayarak ve balıkçılık yaparak sağlamaktadırlar. Rumlardan kalan bu eski tahta evler tarihten birer sayfa gibi duvarlarına yapılan resimleri asırlardır korumaktadırlar. Topağaç Köyü, adanın tarımsal faaliyetlerine en elverişli köyü olup, adanın sebze ihtiyacının önemli bir kısmını sağlamaktadır. Adanın doğal yapısını oluşturan mermer ilkçağdan günümüze kadar önemli bir ihraç ürünü olmuştur. Marmara İlçesi, sofralık zeytin üretiminde büyük gelişim sağlamıştır. Balıkçılık ise temel geçim kaynağıdır.

Savaştepe, Balıkesir ilinin bir ilçesidir. İzmir-Balıkesir karayolu üzerinde bir ilçedir. Savaştepe yörük köylerinin çok olduğu ve yörük kültürünün yoğun yaşandığı bir ilçedir. Yaklaşık 15 köyde Karakeçili yörükleri yaşar. Bunun dışında Hardal, Kılaz, Yüncü yörük aşiretlerinin kurduğu köyler vardır.İlçe merkezinin konuşma ağzı da Karakeçili Yörük ağzıdır. Kültürel anlamda tam Ege’dir. Çok özgün ağır zeybekler oynanır. İlçenin eski adı Kilesun’dur. Kurtuluş savaşı esnasında yaşanan çarpışmalar ve ilçe halkının sağladığı katkılar nedeniyle 1934 yılında T.B.M.M.’nin kararıyla Savaştepe adını almıştır. İlçenin tarihi çok eski yıllara dayanmaktadır. İlk kuruluş yeri şuanki yerleşim yerini 2 km doğusunda yeralan Halkapınar mevkiidir.

Sındırgı, Balıkesir iline bağlı ilçedir. Yağcıbedir halılarıyla bilinir. İlçenin tarihi çok eski yıllara dayanmaktadır. Sındırgı'nın şehir olarak kuruluşu 18.Yüzyılın sonlarında olmuştur. M.Ö.VI.ncı yüzyılda Persler, Lidya ve bütün Anadolu ile beraber (Misya) denilen bu çevreyi de İran İmparatorluğuna katmışlardır. 200 yıl kadar İran egemenliği altında kalan bölge Bergama Krallığı ile birlikte Romalıların yönetimine geçmiş daha sonra, önce Bizans sonra Selçuklular tarafından ele geçirilerek idare edilmiştir. Karesi Beyliği’nden sonra Osmanlı Egemenliği altına giren bölgeye gelen Çavdarlılar, Avşarlılar adlarını taşıyan Türkmen toplulukları, Sındırgı yöresine yerleşmişler ve Çavdarlı aşiretinden Halil Ağa'nın mezarı halen ilçenin Karagür Köyü mezarlığındadır. Sındırgı, Balıkesir'in güneydoğusunda yer almakta olup, eski Balıkesir-İzmir yolu üzerinde Balıkesir'e 63 km. uzaklıktadır.Kuzeyinde Dursunbey, Bigadiç, Güneyinde Manisa'nın Demirci, Gördes ve Akhisar, Batısında yine Manisa'nın Kırkağaç, Doğusunda Kütahya'nın Simav ilçesi ile çevrilmiştir. 1990 yılı Genel nüfus sayımına göre İlçe Merkezinin nüfusu 9511, belde ve köylerin nüfusu 29254 olmak üzere toplam 38765 olarak tespit edilmiştir. 1997 Nüfus tespitine göre, İlçe merkezi nüfusu 10267, belde ve köyler toplamı 39950 olmak üzere toplam 50217 iken, 2000 yılı Genel Nüfus Sayımı kesin sonuçlarına göre ilçe merkezi 10492, belde ve köyler 37292, olmak üzere toplam 47784 olarak gerçekleşmiştir. İlçede turizm potansiyeli açısından son yıllarda gözle görülür bir canlılık görülmektedir. Sınırlı sayıda da olsa özellikle iç turizme yönelik olarak yılın belirli dönemlerinde zaman zaman bir hareketlilik oluşmaktadır. Kaplıca turizmine yönelik olarak ilçe merkezine 17km. uzaklıkta Hisaralan köyü yakınlarında önemli bir sıcak su kaynağı mevcut olup, 96 derece su sıcaklığı ile burada bulunan 4 adet pansiyonla kaplıca turizmine yetersiz koşullarda hizmet vermektedir. Önemli bir turistik tesis yoktur.

Susurluk, (Osmanlıca:??? ; Fırt) Balıkesir’in bir ilçesidir. İlçe merkezinin nüfusu 23.800′dür. Susurluk ilçesi Balıkesir iline bağlı bir ilçe olup, ilin kuzey doğusunda yer almaktadır. İlçenin doğusunda Bursa’ın Mustafakemalpaşa ilçesi, kuzeyinde yine Bursa’nın Karacabey ve Balıkesir’in Bandırma ilçeleri, batısında Manyas, güney ve güney doğusunda Kepsut ilçesi yer almaktadır. Ayranı ve tostu ile bilinir. 1996′daki trafik kazası ise dünyaca tanınmasına neden olmuştur. İlçe Lidyalılar, Romalılar, Bizanslılar ve Selçukluların egemenliklerinden sonra, Karesi Beyliği'nin idaresine geçmiştir. Osmanlı idaresine geçmesi Orhan Gazi zamanında gerçekleşmiştir. Susurluk’un bulunduğu yer, Karesi Beylerinden İne Bey Vakfına ait ormanlık ve bataklık boş bir alan iken İne Bey'in torunları burasını Susığırlık adı altında bir çiftlik halinde idare etmiştir. Daha sonra 1634′te Karaman tarafından gelen akıncılar, Hacı Hatip Oğulları buraya yerleşmişlerdir. Susurluk 1892′de bucak, 1926′da ilçe olmuştur. 5 Eylül 1922 Susurluk'un düşman işgalinden kurtuluş günüdür. Her yıl 5 Eylül’de "Kurtuluş Bayramı" törenlerle kutlanmaktadır. 3 Kasım 1996′da meydana gelen trafik kazası ve ardından patlak veren skandalla (Susurluk davası) tanınan Susurluk ilçesi, Türkiye’nin gündemine derin devlet tartışmalarını getirmiştir. Doğu kesimini Çataldağ (1336 m), batı kesimlerini Sularya dağlarının uzantısı olan Keltepe (881 m) engebelendirir. Dağlık alanlar ormanlarla kaplıdır. Susurluk ilçesi deniz seviyesinden ortalama olarak 63 m yüksekliktedir. Fazla yüksek olmayan engebeli arazilerden oluşan ilçe toprakları,ilin kuzey doğusunda yer almaktadır. İlçe merkezinin doğusundan (Simav) Susurluk Çayı geçmekte ve şehri eski Susurluk ve Karşıyaka Mahallesi olarak ikiye bölmektedir, ilçenin güney batısından gelip şehrin içinden geçen Hatap deresi, şehrin doğusunda Susurluk Çayı’yla birleşmektedir. Şehrin doğusunda yer alan Çataldağ’dan gelen ve Susurluk Çayı’yla birleşen Çaylak Deresi ilçenin su kaynağı olmuştur. Kıyısında Çaylak Mesire Yeri vardır. İlçenin nüfusu 2008 genel nüfus sayımına göre 47.800′dür. Bunun 23.800′ü ilçe merkezinde, 24.000′i ise ilçeye bağlı kasaba ve köylerde yaşamaktadır. Susurluk, ayranı ile meşhurdur. İlçe sınırlarında, Bursa-İzmir karayolunda olması sebebiyle, pek çok dinlenme tesisi bulunur. Dinlenme tesisleri ve beraberindeki fabrika satış mağazaları ilçe ekonomisine ve istihdama çok büyük katkılar sağlamaktadır. İlçe topraklarının engebeli yapısı hayvancılıkta yol alınmasına neden olmuştur. İlçe ekonomisi büyük oranda küçük ve büyük baş hayvancılığa ve ondan elde edilenlerin işlenmesine dayanır. Yörsan Süt ve Süt Ürünleri Fabrikası ile Susurluk Şeker Fabrikası ilçe merkezinde bulunur. İlçe köylerinde ise Assan Aş ve Fide Aş Konserve Fabrikaları, Ümiteli Köyünde Ahi Güven ve Uçar Donmuş Gıda Fabrikaları ile Askon Meyve Suyu Fabrikası bulunmaktadır. Dört Mevsim Et Aş Entegre Tesisi, Göbel Belediye Mezbahası ve Bozkan sakadat İşletmesi, ülkemizin en önemli hijyenik et ve et ürünleri üretim tesisleri arasında bulunmaktadır. İlçede 2 adet kaplıca vardır. Biri Bandırma yolundaki Ilıcaboğazı Kaplıcaları (şehir merkezinden yaklaşık 23 Km.) diğeri ise Yıldız Köyü Kaplıcaları Balıkesir yolunda şehir merkezine yaklaşık 17 Km. mesafededir. Ayrıca Türkiye’nin en büyük alışveriş merkezlerinden Ulusoy Outlet Park Balıkesir karayolunda Susurluk’a 10 Km. mesafede yer almaktadır.

Anahtar Kelimeler: balıkesirin ilçeleri hangisidir balıkesirde bulunan ilçeler neresidir balıkesir ilçesi kaç tanedir



tarih: 06-15-2012 07:55 PM
Alıntı ile Cevapla
Cevapla

Seçenekler
Stil

Yetkileriniz
Sizin Yeni Konu Acma Yetkiniz var yok
You may not post replies
You may not post attachments
You may not edit your posts

BB code is Açık
Smileler Açık
[IMG] Kodları Açık
HTML-KodlarıKapalı
Trackbacks are Açık
Pingbacks are Açık
Refbacks are Açık

Gitmek istediğiniz klasörü seçiniz


Şu Anki Saat: 01:33 PM


Powered by vBulletin® Version 3.9.0
Copyright ©2000 - 2008, Jelsoft Enterprises Ltd.

Kız Arkadaş kız arkadaş, bedava kız arkadaş, kız arkadaş ara


kız arkadaş , bayan arkadaş , at yarışı , at yarışı sonuçları

kizarkadas.gen.tr seviyeli bir arkadaşlık sitesidir. Site içeriği site üyeleri tarafından oluşturulmaktadır. Sitedeki paylaşımlar üyelerin sorumluluğundadır. Site yöneticileri uygunsuz içerikleri tesbit ettiği takdirde o içeriği yayından kaldırmaktadır. Herhangi bir şikayet, istek ya da önerileriniz için bu linkteki foruma mesaj yazınız.

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77